Fetva Meclisi

Rabbimizin mülkünde, kimsenin kimseye karşılığını görmeyeceği bir zulüm yapması mümkün değildir. Kim ne yaparsa, kesinlikle karşılığını görecektir. Melekler nefes nefes bizi izlemekte, yaptıklarımızı ve terk ettiklerimizi kaydetmektedirler. Rabbimizin huzuruna çıktığımızda da amellerimizin hesabını vereceğimiz bir muhasebeye tabi tutuluruz. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin vefatına yakın günlerde, ashabından helallik talep ettiği ve Rabbinin huzuruna kul hakkıyla çıkmak istemediği şeklinde rivayetler vardır. Ümmeti için asla unutulmaması gereken bir örnektir bu tutum. Ebeveynin çocukları üzerindeki hakları mantık ölçülerini zorlayacak kadar geniştir. Bu nedenle belki hukuken, ebeveyne çocuğunu neden dövdüğü sorulmayabilir. Ama bu sorulmama, onların ahirette hesap vermeyecekleri anlamına gelmez. Onlar da hesap vereceklerdir. Dövdüklerinin de sert baktıklarının da hesabını vereceklerdir. Ne var ki, oradaki hesap bizim ölçülerimizle değildir. Oranın ölçülerindeki bir hesap olacaktır. Allah o günkü hesabımızda ebeveynimizin de çocuklarımızın da yardımcısı olsun. O gün kişinin anne babasından, evladından kaçacağı gündür.