Fetva Meclisi

السؤال

Hocam ben yirmi sekiz yaşında bekâr ve ailesiyle yaşayan bir hanım kızınızım. Hüdai vakfının kurslarında eğitim aldım. Bir müddet görev yaptıktan sonra eve döndüm. Bu süreçte de babam emekli oldu ve çiftçilik yapıyor. Kışın genel olarak evde birlikteyiz. Babamın görüşleri ile benim görüşlerim farklı. Birçok hocayı takip ediyor ve maalesef dini görüşleri sıkıntılı olan insanlara itibar ediyor. Kurs dönüşlerimde dini konularda hep tartışırdık. Sizin bir sohbetinize katıldığımda, bu konuya benzer bir soru sorulmuştu “aman kızım tartışmadan uzak durun” demiştiniz. Ondan sonra dini konularda tartışmamak için hep geri çekildim. Evde bana ters olan görüşlerle yaşamaya çalışmak şeytanın beni kandırdığı ve başka yerlerden babama karşı cephe almama sebep olan bir hal aldı. Fıtratlarımız da çok farklı ben çok duygusal bir insanım babamsa öfkelidir. Ben kendimce Rabbimin rızası için bir şey yapmaya çalışıyorum. Bu dünyaya geliş gayem üzere hareket etmek istiyorum ama babamla olan iletişimimde sanki bütün yaptıklarım boşa gidiyor gibi geliyor. Evet, anne babaya öf bile denmeyecek. Sizin sohbetlerinizi dinlediğimde bu konunun ne kadar hassas olduğunu tekrar hatırlıyorum ama ben her seferinde dönüp dolaşıp aynı yere varıyorum. Allah razı olsun babam bugüne kadar maddi manevi olarak hep destekledi. Hakkını ödeyemem. Ben bu imtihanı geçemiyorum. Bir de bir kızın babası ile iletişimi nasılsa eşi ile de aynı olur diyorlar. Bu da beni korkutuyor.