Fetva Meclisi
السؤال
Hocam ben üniversite okuyan hanım bir kızınızım. Birkaç sene evvel hayatım bomboş şeylerle geçip duruyordu. Büyük bir boşlukla yaşıyordum. Bir de arada garip garip rüyalar görüyordum. Tekrarı fazlaca olmak üzere rüyamda Resûlullahı da gördüm. Daha on dört yaşımdayken rüyamda eksik dua ettiğim ve eskisi gibi özenle ibadet etmediğim için Resûlullah benimle küstüğünü söylüyordu. Tabi o zamanlar bu durum beni bugünkü kadar etkilemiyordu. Fakat üniversite ile beraber dini hassasiyetim gelişti. Çevre beni Rabbime yaklaştırdı elhamdülillah. Allah bu güzel rüyaların devamını ve çarşaf nasip etti. Fakat içinde büyüdüğüm ortam sadece kulaktan dolma bilgiler ile amel eden insanlarla dolu. Gerçek İslamiyet’ten çok uzaklar. Ben de okuduğumu onlarla paylaşıyorum, köyde yaşıyorum ve oradaki hanımlarla ne zaman bir araya gelsem bismillah deyip bir şeyler anlatmaya çalışıyorum. Çok güzel dönüşler de oluyor ağır ithamlar da. Son zamanlarda rüyamda yine Efendimizi ve ashabıyla beraber hadis yazdığımı gördüm. Resûlullah yanıma gelip gülümsüyordu. Vallahi sanki cennet bahçesindeydim. Aişe annemiz de inen ayetlerin etkisini ve tefsirini anlatıyordu. Bunlar bende içinde bulunduğum topluma tebliğ etme isteği oluşturdu. Dayanamıyorum yanımda gıybet edene, anında vücudumda ciddi bedensel etkisi oluyor, midem bulanıyor, başım ağıyor burnuma et kokusu geliyor. Sorum beni olumsuz karşılayan kesimle ilgili. Çarşafıma laf edenler, falanca âlimin hanımı giymiyor sen ondan daha mı üstünsün de giyiyorsun diyorlar, kendi kendine din uydurma diyorlar bana. Hem de bunu en yakınımdan duyuyorum ve çok üzülüyorum. Nasıl yaklaşmalıyım böyle bir kesime? Annem babam olsalar da dini konuda onlara uyarı yapmaya çekiniyorum evlatları olduğum için, ne yapmalıyım?