Fetva Meclisi

السؤال

Yaklaşık 2 yıldır evliyim. Eşimle beraber sohbetlerinizden çok istifade etmekteyiz, Allah tüm hizmetlerinizden razı olsun. Hamdolsun genel olarak mutlu bir evliliğimiz, Allah bağışlarsa bir de oğlumuz var. Fakat son birkaç aydır eşimle bir problemimiz var; hem fiziksel olarak hem de davranış olarak kendime çok dikkat etmeme rağmen eşim cinsel olarak benden soğumuş durumda. Sevgi ya da muhabbet açısından bir sorunumuz yok, eşim de hep benden memnun olduğunu dile getirip hamd eder. Ama son zamanlarda benimle birlikte olmayı talep etmiyor, ben talep ettiğimde ise yorgunluk vs. gerekçeler ile reddediyor. Daha önce böyle bir problemimiz yoktu. Birkaç ay önce tesadüfen kendi kendini tatmin ettiğini fark ettim. İlk fark ettiğimde kendimi suçlayıp çok üzüldüm, çok ağladım ve kendisiyle konuşup bu duruma çok üzüldüğümü, kendimi suçladığımı ve bu durumu düzeltmek için ne yapmam gerekiyorsa yapacağımı söyledim. Fakat, eşim benimle ilgili hiçbir sorununun olmadığını, bu durumun kendisiyle alakalı bir problem olduğunu söyledi ve bir daha tekrarlanmayacağına dair söz verdi. Ben de konuyu uzatmadım. Sorunun düzelmesi için biraz zaman verdim. Bu olay hiç yaşanmamış gibi davrandım. Fakat aylar geçmesine rağmen bu sorun bir türlü düzelmedi. Ben güzelce giyinip, süslenip onun gelmesini bekliyorum, eşim yorgunum, rahatsızım vs. deyip beni reddediyor. Fakat benim fark etmediğimi sanıp kendi kendini tatmin ediyor, namaz vakti girince de bir bahaneyle duşa girip sonra namaz kılıyor. Böyle olunca çok üzülüyorum, her seferinde umudum kırılıyor ama yine de sorunu daha da kötü hale getirmemek, eşimin gururunu kırmamak için hiç fark etmemiş gibi davranıyorum. Bir süre ister istemez yüzüm asılıyor ama sonra normale dönmek için kendimi zorluyorum, gizli gizli ağlıyorum. Bu problemin ailemize zarar vermeden çözülmesi için çok dua ediyorum fakat sorunun çözülmesi için nasıl davranmam, ne yapmam gerektiği hakkında bir fikrim yok. Şu anda aramızda bunun dışında bir problem, bir soğukluk yok ama bu şekilde devam ederse daha kötü problemlere sebebiyet vermesinden endişe ediyorum. Bir yerde de kendi sabrımın tükenmesinden korkuyorum. Hocam bu durum normal midir yoksa ben mi abartıyorum? Sorunun çözülmesi için nasıl davranmam, ne yapmam gerekir? Bir yol gösterebilir misiniz?