فتوى
Fetva Meclisi
akrabalık
السؤال
Hocam, “Müslüman kardeşini sevmedikçe gerçek anlamda iman etmiş olmazsın.” hadisi sürekli aklımda. Bazen birine karşı bir türlü sıcaklık hissedemiyor olabiliyoruz. Belki de gerçekten İslami hassasiyete sahip biri olabiliyor. Bazısı oruç dışında diğer dinin gereklerini önemli görmeyen hatta yeri geldiğinde sen abartıyorsun diyen Müslüman kardeşler var. Kardeşler diyorum ama kişi Müslümanım dediği için bile benimle kardeş olabiliyor mu gerçekten? Ben yine de onları sevmeli miyim? Daha doğrusu onları sevmediğim için iman etmemiş mi oluyorum?
الجواب
Biz bütün insanları insan olarak kardeşimiz biliriz. İyilik eder iyilik bekleriz. Zarar vermez zarar da görmemeye çalışırız.
İnsanların içinden mü'min olanlarla iman kardeşliğimiz vardır. Birbirimizi sever sayarız, iyilik eder iyilik bekleriz. Hayırda yarışırız.
İnsanların içinden mü'min olanları özele ayırdığımız gibi mü'minlerin içinden de akrabalık bağımız bulunanları daha özele alırız. Onlarla daha yakın ve daha köklü ilişkiler içinde olmaya çalışırız.
Bir sebeple bir arada bulunmamız, karşılıklı sevgi ve saygıyı oluşturamaz isek bu sefer MESAFELİ VE SEVİYELİ bir ilişki içinde oluruz. Kötülük etmez, kötülük yapılmasına izin vermeyiz. Sabrederiz. Sabrımızın karşılığını da Allah’tan bekleriz.
Bu MESAFELİ ve SEVİYELİ ilişkiyi sürdürmeyi de zorunlu görürüz. Bu noktadan daha aşağısı yoktur. Bu noktada olmanın da vebali yoktur.
المصدر الأصلي