Fetva Meclisi

السؤال

Hocam benim için evliliğin ilk şartlarından biri namazdı. Eşimin ailesi namazlarını hep cemaatle kıldıklarını söylerdi. Eşim de namazlarını kıldığını söylemişti. Evlendiğimiz günden beri beş vakit namazını kılmış değil. Başkalarının yanında kılıyor ve çok güzel konuşuyor. Evde hadi namazını kıl dediğimde kıldım diyor, ben ne zaman kıldın diye şaşırınca gidip gizlice namazını kılıyor. Bazen de namaz kılmak için gidiyor ama kılmıyor. Ne zaman içeri girsem yatmış oluyor veya telefonu ile oynuyor. Bu durum artık yalana kadar gitti. Bu durumun benim ibadetlerime de yansımasından çok korkuyorum. Evlenmeden önceki halim ile şimdiki halim arasında maalesef çok fark olduğunu görüyorum. Benim ailemde namazlar geç saate bırakılmaz fakat burada namaz son dakikalara bırakılıyor. Önce namaz değil iş oluyor. Hatta eşimin evlenmeden önce çok kitap okuduğunu söylemişlerdi ama geceye kadar televizyon izliyor. Ailesi hadis, sünnet, ayet ve mealleri sürekli zikreden kişiler olarak gözüküyorlardı fakat yalanlarına çok şahit oldum. Zaten evlendiğimiz günden beri artarak devam eden tartışmalarımız da oldu. Altınlarımı istedi ve ailesine verdi. Bir kısmıyla da borçlarını kapattı. Kendisinden bir şey istesem onu çok görür ama başkasına fazlasını yapar ve bu onun gözüne batmaz. Dışarıya karşı asla kötü değil. Bana karşı ise çok gamsız olduğu zamanlar oluyor. Hamileliğimin bir döneminde de stres ve sıkıntıdan dolayı rahatsızlanmıştım, hastaneleri dolaşmıştık. Evim bile beni boğuyor artık. Namaz kılınmayan, Kur’an okunmayan bir evden ne beklenebilir ki? Bu durumun benim ibadetlerime yansıması ve evliliği bitirmemin bir gerekçesi olabilir mi? Böyle yalanların olduğu bir ortamda çocuk yetiştirilir mi?