Fetva Meclisi
Question
Hocam Allah’ın Peygamber Efendimize (s.a.v.) olan muhabbeti beni derinden etkiliyor ve hayrete düşürüyor. O’nu yaratan da var eden de Allah Teâlâ. Buna rağmen, Peygamber Efendimizi bu denli sevmesi, ismini kendi ismiyle yan yana anması, böylesine bir yücelik vermesi gerçekten insanı düşündürüyor. Örneğin, faizle ilgili bile "Allah’a ve Peygamberine savaş açar" denilerek, Peygamberimizin adı özellikle zikrediliyor. Bu sevginin büyüklüğünü anlamaya çalışırken bazı noktalar zihnimi meşgul ediyor. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) annesiz ve babasız büyüdü, evlat acılarıyla defalarca sınandı, en yakın akrabaları tarafından düşmanlık gördü ve türlü hakaretlere maruz kaldı. Biz ümmeti olarak elbette O’nu çok seviyoruz, canlarımızı O’nun yoluna feda etmeye hazırız. Ancak Allah’ın bu denli büyük bir muhabbet duyduğu sevgili Peygamberine bu kadar ağır imtihanlar yaşatması, bazen insanın aklını ve kalbini anlamaya sevk ediyor. Hocam, lütfen yanlış anlamayın; bu konudaki hikmeti ve derinliği kavramakta zorlanıyorum.