Fetva Meclisi
Question
Hocam, kocamın çocuğu olmuyor. Eşim her türlü tedaviyi kabul etti, hatta ameliyat da oldu. Yaşımız genç olmasına rağmen Allah henüz nasip etmedi. Bu bir yıl içinde çok yorulduk, çok üzüldük. Tedavilere devam ediyoruz ve bir gün Allah’ın bana da anneliği nasip edeceğine hep inanıyorum. Her ne kadar durumumuz imkânsız gibi görünse de bazen gönlüm kırılıyor, üzülüyorum. Bazen de "hayırlısı böyle" deyip tevekkül etmeye çalışıyorum. Bu süreçte hiç boşanmayı düşünmedim ama bazı bilenler bu durumu dile getirdi. Kimseye açmadım bu durumu. İçimden bazen "Annelik gibi güzel bir nimeti hak etmeyecek ne yaptım?" diye düşünüyor, isyan edecek gibi oluyorum ama hemen tövbe edip kendime geliyorum. Hocam, siz olsanız nasıl davranırdınız? Tedavilere devam etmeli miyiz, çabalamaya değer mi yoksa pes mi etmeliyiz? Allah rızası için bir yol gösterir misiniz?