Fetva Meclisi

Question

Hocam ben evli ve iki çocuklu bir kadınım. Evlenirken tek kriterim eşimin dindar ve güzel ahlaklı biri olmasıydı. Birlikte cihat edecektik, İslam’a hizmet edecek, çocuklarımızı mücahit yetiştirecektik fakat hayal ettiğim gibi olmadı. Eşim de ben de hafızız. O da Kur’an kurslarında okumuş. Evlendiğimizde imamdı ama şu an Diyanet’te farklı bir pozisyonda çalışıyor. İmamlıktan kısa süre sonra namazı bıraktı. Dini hassasiyetleri çok azaldı. İlk başta tepki verdim, yalvardım, kızdım ama aramız daha da açıldı. Kendi hassasiyetleri azaldığı gibi benim yaptığım hizmetleri de küçük görmeye ve alay etmeye başladı. Çocuklarla dini konularda bir şeyler konuşsak kaş göz işareti ile susturmaya ve memnun olmadığını ima etmeye çalışıyor. Ben de Diyanette vaiz olarak görevliyim ve yaptığım işi çok severek yapıyorum, mesai mefhumunu hiç aklıma getirmiyorum fakat bana sürekli enayi misin diyor. Bana destek olsun diye seçtiğim eş adayı şimdi bana köstek oluyor. Çok üzülüyorum. Çocuklarına çok düşkün, merhametli, cömert bir insan ve beni de sevdiğini hissediyorum, özel hayatımızda da problem yok. Ama benim hayal ettiğim evlilik böyle değildi. Boşanmayı düşünüyorum ama Allah katında ne diyeceksin, sebeplerin yeterli mi diye soruyorum kendime. Çocuklar büyüyor ve istediğim gibi dini eğitim de veremiyorum. Evimi, çocuklarımı ve eşimin hizmetini de asla ihmal etmiyorum ama bu ruhsal yorgunluk bana artık ağır geliyor. Eşime karşı maalesef artık sevgi de hissedemiyorum, sadece bu senin imtihanın, sabret diye teselli veriyorum kendime. Çok dua ediyorum güzel huyları hürmetine düzelmesi için ama bir taraftan da ömrünü böyle nasıl geçireceksin diye kendi kendime hayıflanıyorum. Bana ne tavsiye edersiniz hocam ne yapmalıyım?