Fetva Meclisi
Question
Hocam biz eşimle iki yıldır ayrı eve çıktık. İlk önceleri güzeldi ama sonra eşim yemeğini baba evinde yemeye başladı. Babasının evinin yakınında iş yeri var, orada çalıştığı için daha çok orada yiyor. Eve nadir gelmeye başladı ve gittikçe bu durum arttı. Ben de bu durumdan rahatsız oluyordum. Bu nedenle yemek yapmayı azalttım ona. Yaptığımda da ya gelmiyordu, bazen arkadaşlarıyla yiyordu. Yani bazen eve gelip yiyor ama hep babasıyla geliyor. Sonra kızım hasta olduğunda bir kere bile gelip benimle hastaneye gelmişliği yok, belki bir ya da iki kere geldi. Eve de zaten çok geç geliyor. Genelde gece 1’i buluyor. Uyandığında hazırlanıp çıkıyor. Böyle kısır bir döngü var, konuşmaya fırsatımız olmuyor. Kaç defa söyledim, yine de olmadı. Ben onun yaptıklarını anlatmak istemiyorum, sadece eşimle aramızdakileri söylüyorum. Sevgi göremiyorum, sadakat göremiyorum, ilgi göremiyorum ve ben gitgide yıpranıyorum. Acaba ben de onu davranışlarımla yıpratıyor muyum? Şeytanın aramıza girmesini istemiyorum. Sonra annesiyle aramız çok iyi değil. Ben annesinin yanına çok uğramak istemiyorum. Bana, “Niye annenlere gidiyorsun da benim anneme gelmiyorsun?” diyor. Benim büyük kızım sürekli annemde kalıyor. Annem bana çocuklar konusunda yardım ediyor. Kaynanam beni o kadar sevmiyor. Gitmediğimde eşime anlatıyor, o da sürekli orada olduğu için dolduruşa geliyor. Ve daha nicesi… Ne yapmalıyım? Allah rızası için bir yol gösterin.