Fetva Meclisi

Question

Ben Rabbimin izniyle evleneceğim. Resmî nikâhım kıyıldı, hoca nikâhım da yapıldı. Ancak bir kitap okuyordum. Kitapta, “Bir genç bekârlığında ‘İlk evleneceğim kadın boş olsun.’ derse, ilk evleneceği kadın boş olur.” şeklinde bir ifade vardı. O andan sonra içime şüphe düştü. Acaba ben geçmişte böyle bir şey söyledim mi, söylemedim mi diye düşünmeye başladım. Aslında böyle bir söz söylediğimi hatırlamıyorum. Fakat içime sürekli, “Ya dediysen?” veya “Belki dedin de şimdi kendini kandırıyorsun.” gibi vesveseler gelmeye başladı. Bu yüzden de “Acaba evlendiğim insanla bilmeden zina mı yapıyorum, Rabbime karşı edepsizlik mi ediyorum?” gibi düşünceler oluştu. Hocam, nikâh olmadan, yani ortada bir evlilik bağı oluşmadan önce böyle bir boşama geçerli olur mu? Yoksa boşama ancak nikâh gerçekleştikten sonra mı söz konusu olur? Talâk, evlilik bağı kurulduktan sonra mı geçerli olur?