Fetva Meclisi
Question
Hocam ben üniversite öğrencisiyim. Kendi evimden çıkıp başka memlekete gelince İslami birçok bilgimin yetersiz olduğunu gördüm. Burada hemen Kur’an kursuna yazıldım. Arapça kursuna yazıldım. Namaz dualarının anlamlarını da ezberlemem gerektiğini biliyordum fakat hep erteledim. Şu an ezbere biliyorum çok şükür ama namaz kılarken tam huşu ile kılmayı beklemiyorum kalbim o kadar temiz değil biliyorum, çok da günahkârım onun da farkındayım. Bazen namaz kıldıktan sonra kendi kendime bu namaz kabul olmaz, Allah nasıl kabul etsin diyorum. Arada namaz içerisinde de oluyor, namazı baştan alıyorum. Allah'ın çok bağışlayıcı olduğunu da biliyorum. Yine de namazlarım kabul olmuyorsa diye de endişelerim var içimde. Namazı yalnız kılarken hiçbir şey yok ama biri odaya girdiğinde hemen etkilenebiliyorum. Ya da biri konuştuğunda o anlamını ezberlediğim duaları okurken sadece dudaklarım kıpırdıyor, hissetmiyorum. Bunun sebebi sizce çok günah işlediğimden mi? Çok da dua ediyorum ama böyle de hissedince içim daralıyor. Allah beni nasıl affetsin diyorum, nasıl öbür tarafta yüzüne bakacağım, Efendimizin yüzüne nasıl bakacağım? Bizim hiç sahabiler gibi hayatımız yok, onların tırnağı bile değiliz. Neden Allah’a tamamen sığınamıyorum, kalbim bu kadar mı kirli? Bana yardım edin hocam.