Fetva Meclisi
Question
Hocam benim babam, ben henüz bebekken kumara başlamış ve hiç bırakmadı. Meseleye günah açısından değil, benim üzerimde bıraktığı etkiler yönünden bakıyorum. Yıllar boyunca bu durum bende derin travmalara ve psikolojik rahatsızlıklara sebep oldu. Annem beni tek başına büyüttü çünkü babam sürekli dışardaydı. Bir dönem tövbe ettiğini söyledi, ben de her şeyi unutmaya çalışıp onunla görüşmeye başladım. Ancak sonra kumara devam ettiğini öğrenince yine büyük bir yıkım yaşadım. O günden sonra kendisiyle sadece bayramlarda ve sağlık durumlarında görüşeceğimi belirten bir mesaj attım. Fakat bunu kabul etmedi ve "O zaman hiç arama" dedi. Aradığımda da telefonlarımı açmadı. Bana hakkını helal etmeyeceğini, ahirette benden hakkını alacağını söyledi. Şu an 30 yaşındayım ve hâlâ psikolojik tedavi görmekteyim. Bu durum evliliğimi bile olumsuz etkiledi; güven problemleri yaşadım. Yeniden onunla görüşmek istemiyorum çünkü aynı sorunları tekrar yaşamak istemiyorum. Ancak babalık hakkını da göz ardı etmekten çekiniyorum. Allah’ın sevmediği bir davranışı yapmak istemem fakat hayatıma tekrar girerse aynı acıları yaşamak zorunda kalmaktan korkuyorum. Bu durumda nasıl bir yol izlemeliyim? Babalık hakkının sınırları nelerdir?