Fetva Meclisi

Question

Sözlerime nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Gözyaşları içinde yazıyorum size bu satırları. Belki vicdan azabının gözyaşlarıdır. Değerli hocam, böyle şeyler nasıl anlatılır bilmiyorum ama şu an ciddi manada manevi hastalığa tutulmuş durumdayım. Kıymetli hocam, ilahiyat fakültesinde okuyan bir genç kızım. Çoğu gencin olduğu gibi maalesef ki benim de erkek arkadaşım var. Çok utanarak ve gözyaşları içinde söylüyorum ki zina işledim hocam. Benimle evlenmeyi istiyor fakat ben istemiyorum okulumdan dolayı. Hocam çok pişmanım. Ailesi ile birlikte istemeye geleceklerdi ama benim ailem istemedi. Aynı teşkilatın insanlarıyız, uyumsuzluk diye de bir şey yok. Fakat ailem okulumdan dolayı istemedi ve aynı zamanda ben bu hataları yaparken içinde bulunduğum dernek bana çok güveniyor. Bana, insanlara faydalı olmam için görevler veriliyor. Kıymetli hocam, benim kendime bile faydam yokken başkalarına nasıl faydam dokunsun? Hocam çok farklı hayata başlamak istiyorum. Kendime çeki düzen vermek istiyorum. Sadece Allah’ın rızası dairesinde hareket etmek istiyorum ve o kişiyi bırakmak istiyorum ama sırf bazı hatalar işledik diye bırakamıyorum. Kendimi mecburmuşum gibi hissediyorum.. Hocam ne olur bana bir çıkış yolu gösterin. Anlık yaptığım hataların cezasını çekiyorum şu an. Bütün ailem bırakmak için gözüme bakıyorlar şu an ama bırakamıyorum. Kendime bile saygım kalmadı. Sizden yardım istiyorum. Nasıl davranacağımı, nasıl adım atacağımı bilemiyorum. Söyleyeceklerinizi çok önemseyeceğim.