Fetva Meclisi

Selamünaleyküm. Allah'ın haramlarından kati bir haramın işleneceği bir yerde bulunmamayı tercih edin. İyi bir iş bulup orayı terk edin.

Aleykümselam. Böyle bir işi İslam'dan önce insanlık olarak da ne kadar kabul edebileceğimizi düşünmeye mecburuz.

Selamünaleyküm. O kazandığınızla sadaka vermeniz sizi vebalden kurtarmaz.

Aleykümselam. Bereketsiz bir harçlık alıyorsunuz ama sizin için babanıza olduğu gibi haram değildir o para.

Selamünaleyküm. Mü'min, haram olan bir yerde ancak aç ve açık kaldığı zaman bulunabilir.

Selamünaleyküm. Biriktirdiklerinizi atmanız gerekmez ama Müslüman olarak haram işlenen bir yerde çalışmamalısınız. İlk fırsatta ayrılmaya karar verin.

Selamünaleyküm. Sözünü ettiğiniz şekilde yapılan faaliyetler sadece bir avuntu değildir. Yeri geldiğinde mukaddes değerleri basitleştirme noktasına da varabilir. Yapmamız gerekenleri bulmaya mecburuz. Allah yardımcımız olsun.

Aleykümselam. İkisi de uygundur. Daha öncelikli hangisi ise onu tercih etmelidir. Evlendirme bölümü büyük oranda olabilir.

Aleykümselam. Bu parayı para ile satma olsa idi faiz olacağı için caiz olmazdı. Sizin yaptığınız şey, verdiğiniz hizmetin karşılığı olarak bir ücret almaktır. Caiz olması gerekir.

Aleykümselam. Hileye karışmak, destek olmak, yanlışı süreklileştirmek caiz olmaz. O parayı imha etmek durumundasınız.

Aleykümselam. Siz de belirttiniz; tekfir yani bir mü'minin imanını yok sayma bir hastalıktır. Kanaatimiz odur ki, o hastalığa takılıp kalmak da karşı bir hastalıktır. Özellikle meşgul olunmamasını tavsiye ederiz. Bugüne kadar görülmüştür ki, bu meselelerle yoğunlaşanlar bir itirazı kabul etmeye yanaşmamışlardır. Tekfir boyutlu düşüncelerin esasında norm dışı kalmak vardır. Bu da onların bir söz dinlemeleri durumunda yok olmaları yani norma dönmeleri demek olacağından kolay kolay ikaz kabul edemezler. Vakit zayiatına dalmaktan ise gençlerin o hastalığa yakalanmamalarına çalışmak daha yararlıdır.

Selamünaleyküm. Zekât, varsa borçlar düştükten sonra kalanın %2,5 kadarının verilmesi ile ibadet olur. Kişi kendi çocuklarına ve ebeveynine zekât veremez.