Fetva Meclisi

Soru

Selamun Aleykum hocam, Allah sizden razı olsun hocam sizden çok fazla yararlanıyorum, birçok şeyi sizden öğrendim. Hocam ben namaza başlayalı 5 ay falan oluyor daha önce hiç bir ibadetimi yapmadığım gibi çok fazla inancı olan biri değildim, ama içimde hep bir huzursuzluk olurdu ara ara. Ama hep inanmadığımı söyler iddia ederdim; hayatin böyleydi. O dönemler iş aradığım bir dönemdi iş ararken de haram ve helale dikkat etmeden iş arıyordum. Bankada da çalışmayı düşünüyordum, ama şu an kesinlikle düşünmüyorum, o dönemde merak ettiğim için Kuran meali okudum. Geceleri okudukça farklı düşünmeye hayatı farklı algılamaya başladım, daha önce aklıma takılan cevabını kendimin verdiği birçok sorunun cevabını Kuran’da buldum. Çok şükür daha sonra namaza başladım ve tövbe ettim. Daha sonra daha çok araştırmaya başladım; namaz kılmaya devam ettim. Hayatımı Allah’ın rızasını nasıl kazanabilir diye düşünmeye başladım. O dönemlerde içimde hep ölüm korkusu olurdu; her dakika, her namazda ölüm korkusu yaşardım. Her şeyden ölüm sonucu çıkarırdım kendime. Ölüm haktır diye telkinde bulunurdum. Çok şükür bunları atlattım ve ramazan ayına geldim hocam orucumu en iyi şekilde tutmaya gayret ediyorum. Bu zamanlarda da etrafımı değiştirmeye çalışıyorum. Ailem İslami inançlara uygun yaşayan bir aile değil. Yavaş yavaş onları da değiştirmeye çalışıyorum. Bazen kavgalar oluyor ama sakinlikle çözmeye çalışıyorum. Faizin haram olduğunu anlatmaya çalışıyorum vb. Hatta bu durumumun geçici bir bunalım olduğunu öne süren insanlar da oldu. Kaç gün dayanacaksın namaz kılmaya; bir aya bırakırsın sen, böyle değildin gibilerinden insanlar var. Hatta cinci hocaya bile götürmek isteyen oldu ama o dönem içimde hep bir korku vardır: ölüm, Allah’ın rızasını kaybetmek, imanlı bir hayat yasayamamak, cehennem, cihat edememek… Sonra iş bulamadım. Ailem pazarcı ben de pazarda eşarp, şal satmaya karar verdim ve satısına başladım. Ama sizin verdiğiniz fetvalar sonucu bunların renklilerini satmanın caiz olmadığını öğrendim ve ben de bırakmaya karar verdim. Yani hocam hayatımı Allah’ın istediği gibi yaşamaya karar verdim. Bu yönde mücadele etmeye çalışıyorum kendimce, ailem cemaatlere sohbetlere gitmeme izin vermiyor. Hatta giden birine selam dahi vermem konusunda katılar. Bu Fetö olayları sebebiyle tüm cemaatlere bu gözle bakıyorlar. Sonra hocam Ramazanda oruç tutmaya başladım. İlk iki gün çok huzurluydum akşamları kuran meali okuyordum. Şu an Arapça bilmiyorum ama öğreniyorum. Kuran okurken içime bir şey oldu; içim daha önce sıkılırdı, bir korku olurdu ama su an düşünüyorum o korkuda bir haz bir lezzet vardı. Daha önce namazlarda aklıma birçok şey gelirdi; korku özellikle ama bununla mücadele ederdim. Bu mücadeleden de lezzet alırdım, ama su an sanki boşluktayım hocam. Namazlarımı, orucu ve kuran öğrenmeye ve tefsir derslerine devam ediyorum. Ama korkuyorum hocam imanımı kaybetmekten. Bu korku sakin bir korku içim boş sanki hocam. Eskiden olan korkularımı tarif edemem ama su an onları arıyorum. Korkuyorum ama sakinim; bos bir sakinlik var hocam. Hep dua ediyorum Allah’a iman ve hidayet için. Eskiden Kuran okununca bazen namaz kılarken ağlardım hocam, simdi bazen namazlarda başka şeyler düşünüyorum, şaşırıyorum; baştan sağma kılıyor gibiyim namazları. Bunun da bir sınav olduğumu düşünüyorum hocam ama korkuyorum. Ama bu korku samimiyetsiz bir korku gibi. Şu an hocam ne yapmam gerekiyor hocam; ilk iki gün tuttuğum orucun tadını arıyorum. İçimde samimiyetsizlik, hissediyorum. Gün içinde bazen bunu hissetmiyorum hocam ama durum böyle ne yapabilirim? Eski hayatıma geri dönmek istemiyorum hocam, ne yapabilirim? İmanımı ihlasımı nasıl artırabilirim hocam? İçimde bir sakinlik var hocam…