Fetva Meclisi

Meseleyi şöyle derleyebiliriz: Yaşadığımız toplumda yakın zamana kadar yeni evliliklerin büyük bir bölümü çocuğun babasının evinde ikinci bir odada özel hayatını yaşaması şeklinde gerçekleşiyordu. Özellikle de köy hayatında bu bir kabullenilmiş teamüldü. Ekonomik imkânlar, sosyal yapının ağırlığı da bu uygulamayı destekliyordu denebilir. Yeni dönemde ise gençler bu tür evlilikleri yürütemez oldular. Çocukları üzerinde otorite sıkıntısı çekeceğini zanneden aileler ise bu geleneği sürdürmekte yarar görmeye devam ediyorlar. Bu uygulama asla dinimizin emri değildir. Ashab-ı Kiram içinde evlenen gençler örneklerinden bize intikal edenlerde evlenene yeni bir ev açıldığını görüyoruz. Gerçi bütün sahabî istatistiği denebilecek bir bilgiye sahip değiliz ama dinimizin “evlenen baba evinde ev kurar” tarzında bir emri olsa idi elimizde evlenince yeni bir ev kurmuş sahabî bilgisi asla bulunmazdı. Dolayısıyla ailelerin “evimizde ikinci bir ev kuracağız” şeklindeki baskıları dine dayandırılamaz. Evet, ortada böyle bir evliliğin yani çocuğun babası ile aynı evi kullandığı bir tarzın yasaklayıcısı emir de yoktur. Evladın baba ve annesinin hizmetini görmesi bu mesele ile bağlantılı değildir. Her şeyden önce anne babanın hizmeti, ihtiyaçlarının karşılanması çocuğun vazifesidir ve bu vazife bir ev ile sınırlı değildir hayat devam ettikçe anne babaya karşı sorumluluk devam edecektir. Evlenen çocuğun başka bir ev ortamında yaşıyor olması vazifede ihmal nedeni olamaz. Başta Hanefi fukahası olmak üzere fakihler evlenecek kadının tuvaleti, banyosu, mutfağı ve yatak odası müstakil bir ev istemesi, eşinin kardeşleri hatta anne babası ile dahi bir arada durmamayı istemesi açısından meseleye baktıklarında kadının bunları isteme hakkı olduğunu söylemişlerdir. Fakihlerin beyanının özeti şudur: Kadın evlenirken müstakil bir ev ve müstakil bir hayat ister. Ev üstüne ev yapılmaz atasözü ile özetlenebilecek talep yani gencin babasının evinde evlenmesi uygulaması belirttiğimiz “kadının müstakil ev isteme hakkı” prensibine ters düşmektedir. Gelin olacak kadının eşinden ve doğurduklarından başkası ile bir arada durmamış olmasını sağlayacak müstakil ortamı oluşturabilecek örneğin dubleks ev gibi ya da geline dilediği gibi rahat ortam sağlayacak geniş ev alternatifleri kabul edilebilir, edilmelidir. Eğer kadının mahremiyeti korunamıyorsa kadın bu konuda tartışmaya mahal kalmayacak şekilde haklıdır. Aile dünyamız ne yazık ki böyle riskler üzerine kurulamayacak kadar zor zamanlardan geçmektedir. Olağanüstü veya geçici bir durum söz konusu değilse müstakil ev yönünde tercih yapılmalıdır. Bilhassa bunun sanki dinimizin emri imiş gibi öne çıkarılması gayet yanlış bir iddiadır.

Bu, acil bir gereklilik bulunup bulunmadığına bağlı olarak değişebilir. Böyle ağır bir şart yoksa, anne babaya yakın bir dairede kalınmalı ama beraber bir daire paylaşılmamalıdır. İyi başlayan ilişkilerin umumiyetle iyi sürmediğini görüyoruz. Allah'a emanet olun.

Bu, başka bir neden yok sadece dini duygudan kaynaklanıyorsa gösterilmesi gereken bir tavırdır.

Selamünaleyküm. Bir babanın çocuklarına hibede adil olması gerekir. Çocuklardan birinin beklentisi yok ya da durumdan şikâyeti yoksa onun da sakıncası yoktur. Gelinlerin böyle işlere karışmaya hiçbir dini hakları yoktur. Sadece fitne çıkarmış olurlar, seviyelerini düşürürler.

Bu konu, elimizde ayrıntısı hakkında sahih ve sarih bilgimiz olmayan konulardandır. Size aktarabileceğimiz bir bilgiye sahip değiliz.

İslam'da evlenilmesi helal ve haram olanlar belirtilmiştir. Karı-kocanın başka eşlerden olma çocukları üzerindeki hüküm, birbirlerinin nâmahremi olmalarıdır. Bu birbirleriyle evliliklerinin helal olduğunu ifade etmektedir. Toplumumuzda üvey kardeşler arasında kardeş algısının bulunması bu gerçeği değiştirmemektedir. Bu durum üvey kardeşlerin ergenlikten sonraki mahremiyet kurallarına uymasını gerektirmektedir. Sonuç olarak üvey kardeşinizin yanında yabancı bir erkeğin yanında durma hassasiyeti göstermenizi ve tesettürünüze dikkat etmenizi tavsiye ederiz.