Hocam ben çocukluğumdan beri kendimi dış görünüşüm nedeniyle değersiz hissediyorum. Biz üç kız kardeşiz ve küçük kardeşim çok güzel. İnsanlar sürekli onun bizden daha güzel olduğunu dile getiriyor. Annem de ona daha farklı davranıyor, hep kendine benzetiyor. Bu durum beni hep içten içe yaraladı.

Zaten mükemmeliyetçi ve takıntılı bir yapım var. Fotoğraf çekinmekten, sosyal ortamlardan hep kaçtım. Evliliğim de mutlu değil. Eşim ve ailesi üzerimde baskı kurdu, ağır hakaretler duydum. Ortak alınan bir ev yüzünden sıkıntılı bir ortamda yaşamaya devam ediyorum ve stres yüzünden psikolojik sorunlar yaşadım, tedavi görmeye başladım. Ama bu süreçte kimse bana destek olmadı.

Yaşadıklarım beni Allah’tan uzaklaştırdı. Namaz kılarken Rabbimizi övdüğümüz ayetleri söylerken kalbim bunu tam olarak tasdik etmiyor ama yine de namazı bıraktığımda suçluluk hissediyorum. Bunca acıyı neden yaşadım? Beni neden çirkin yarattı? Kendimi neden hep ezik hissediyorum? Allah’a kalben ısınmak ve iç huzuru bulmak için ne yapmalıyım?

Question

Hocam ben çocukluğumdan beri kendimi dış görünüşüm nedeniyle değersiz hissediyorum. Biz üç kız kardeşiz ve küçük kardeşim çok güzel. İnsanlar sürekli onun bizden daha güzel olduğunu dile getiriyor. Annem de ona daha farklı davranıyor, hep kendine benzetiyor. Bu durum beni hep içten içe yaraladı.

Zaten mükemmeliyetçi ve takıntılı bir yapım var. Fotoğraf çekinmekten, sosyal ortamlardan hep kaçtım. Evliliğim de mutlu değil. Eşim ve ailesi üzerimde baskı kurdu, ağır hakaretler duydum. Ortak alınan bir ev yüzünden sıkıntılı bir ortamda yaşamaya devam ediyorum ve stres yüzünden psikolojik sorunlar yaşadım, tedavi görmeye başladım. Ama bu süreçte kimse bana destek olmadı.

Yaşadıklarım beni Allah’tan uzaklaştırdı. Namaz kılarken Rabbimizi övdüğümüz ayetleri söylerken kalbim bunu tam olarak tasdik etmiyor ama yine de namazı bıraktığımda suçluluk hissediyorum. Bunca acıyı neden yaşadım? Beni neden çirkin yarattı? Kendimi neden hep ezik hissediyorum? Allah’a kalben ısınmak ve iç huzuru bulmak için ne yapmalıyım?

Fetva Meclisi · Accepted Answer

Kendinizi olduğu gibi kabul etmeye çalışın. Kendinizi güzellik üzerinden değerlendirmeyin. Allah’a "Beni seviyor musun?" diye sormak yerine, "Senin sevgini nasıl daha çok hissedebilirim?" diye düşünün. Kendinizi suçlamak yerine, şefkatle yaklaşın. "Ben de bir kulum, eksiklerim var ama Rabbim beni yine de kabul ediyor" deyin. Biriyle konuşun. Bir terapist, bir hoca ya da güvenilir bir dost. Bu yükü tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz.

Özetle, sizin tek başınıza yürüttüğünüz bir mücadele var. Ama Allah sizi terk etmedi. Belki de en çok O’na ihtiyacınız olan bu zamanda, O'ndan kaçmak yerine O'na yaklaşarak huzuru bulabilirsiniz. Bazen dua etmek bile gelmez insanın içinden. O zaman sadece "Rabbim, bana yol göster" demek bile yeter.

Kendinize yüklenmeyin. Siz değerlisiniz. Ve Allah, sizi böyle yaratmakla hata yapmadı. Siz tam da olması gerektiğiniz gibisin.

اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلَالِكَ عَنْ حَرَامِكَ، وَأَغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ.

Türkçe Anlamı: "Allah’ım! Beni helâlinle haramından koru, lütfunla Senden başkasına muhtaç etme."

Bu duayı özellikle sıkıntılı hissettiğinizde, sabah-akşam veya namazlardan sonra okuyabilirsiniz. İçinizdeki huzursuzluğu hafifletmek için, samimi bir şekilde Allah’a yönelerek dua etmek çok etkili olacaktır inşallah.

Allah gönlünüze genişlik, kalbinize huzur versin.

Fetva Meclisi

Soru

Cevap

Paylaş