Fetva Meclisi
Soru
İçimdeki sesi çok dinleyen bir insanım. Çok vesveseli olduğumu düşünüyorum. Sevdiğim birisi var, görüşmüyorum. Ama o kişiye söz verdim, bekleyeceğime dair. Nasip işi tabiki sonucu ne olur bilemeyiz. Okula giderken ve de okulda bir çok erkek görüyorum bakmamaya çalışıyorum. Ama bazı zamanlar baktığımda oluyor. Hocam bunu utanarak söylüyorum içimde beğenilme isteği oluştu karşı cins tarafından. Ben çok rahatsız oluyorum bu durumdan. Hocam bir erkeğe öncelikle Allah rızasını kazanmak adına bakmamam gerekiyor. Niyetimin ne olduğunu bilmiyorum ama sorum şu; hocam ben bu şekilde düşünerek bir erkeğe bakarak boş boş bakmıyorum kimseye ama sevdiğim kişiye ihanet etmiş olur muyum? İçimi huzursuz eden evlendiğim zaman bu tarz şeylerin olmasından korkuyorum. Eşime sadık olmak isterim, gözüyle bile aldatmamalı insan. Ne yapmalıyım hocam tavsiyelerinizi bekliyorum.
Cevap
Benzer fetvalar
Bu durum sizin evlenme vaktinizin geldiğini ve sizi zorladığını gösteriyor. Onu bunu izleme yerine ilk fırsatı değerlendirip evlenmen gerekir. Biiznillah evlenince de o sıkıntı gider. Evlenirken seninle cinsel olarak iyi ilgilenebilecek biri olmasını tercih etmeye çalış. Yine de sorun olursa psikoloğa görünürsün. Yalnız bu durumu uzun süreli devam ettiremeyebilirsin, hemen evlen. Evlenene kadar da gözünü haramdan koru, harama yol açan ortamlardan uzak dur.
Yanlış düşünüyorsunuz; savcı da siz hâkim de. Bu yanlış. Evlilik bir nasip işidir. Size nasip olsa idi siz o tavırların hiç birini yapamazdınız. Bir de yaşıtlarınızdan evlenenler kanatlanıp uçuyor mu zannediyorsunuz? Herkes dışarıdan seyrediyor, kim bilir içinden neler olup bitiyor. Siz böyle yaparak kendinizi yıpratıyorsunuz ve zamanla dışarıdan bakıldığında evlenilemez biri görüntüsü vereceksiniz. Oturun, işinizi gücünüzü yapın, kendinizi kaderin kollarına salın ve huzur içinde bekleyin. Göreceksiniz daha rahat olacaksınız ve vakti gelince de evlenmiş olacaksınız. Allah yardımcınız olsun.
Selamünaleyküm. Hanımların bu husustaki hassasiyeti yüksektir. Bir nebze siz de abartıyor olabilirsiniz ama eşinizin hatalı tutum içinde olması mümkündür. O da, dindar olsa bile nihayetinde insandır. Zafiyetleri de olabilir. Bunun ortasını bulmaya çalışın. İnatlaşma seviyesine getirmeyin hepten batar, siz de kahrolursunuz. Sabırlı olun, dua edin. Çevresini daraltmaya çalışın.
Kızım bu kadar basit nasıl düşünebiliyorsun; eteğini tutuşturmuş ateşi görüyorsun da ateşle yine şakalaşıyorsun, hayret doğrusu! Hemen terk et ve kurtul.
Muhakkak bir psikoloğa git kızım. Bu durumu genişçe anlat. O seni rahatlatsın.
Selamünaleyküm. Kardeşim, Elbette ateş düştüğü yeri yakar, herkes kendi derdini bilir. Buna itiraz edemem. İnsanların, 'sakın boşama, sabret!' demeleri de normaldir. Sen de olsan aynısını derdin. Bunu da kabul ederiz. Senin meselen le alakalı duruma gelince: Sonrasında nedamet duyacağın bir karar vermenden çekiniriz. Yoksa boşamak zor değildir ve asla, sevginin bulunmadığı bir evliliğin hatır belasına sürdürülmesi doğru değildir. Evlilik bir sevgi çemberinde sürmelidir. Eğer sen, fevri davranmadığını, uzun bir zamanın tecrübesi ile karar verdiğini söylüyorsan, elbette boşayabilirsin. Sana, kararında hata etmiş olabileceğini örnekleyecek bir eksikliğini ikaz edebilirim. Mesela sen, 'gece benim cinsel ihtiyacıma beş ay üst üste cevap vermedi' türünden bir dert zikretmiyor sun. Sadece olmayan bir sevgiyi öne çıkarıyorsun. Yine de sevgisizlik bir ayrılma nedeni olabilir diyorum sana. Seninle Rabbin arasında bir durumdur bu. Eğer daha fazla rahat etmek istiyorsan, eşinin de bu hususu yazmasını sağla. Bakalım onun kendine göre haklılığı var mı? Allah yardımcın olsun.