Fetva Meclisi
Soru
Hocam kocamın ilk eşinden engelli yirmi sekiz yaşında bir oğlu var, daha önce hiç görmemiştim. Annesi dört ay önce vefat etti ve kimse sahip çıkmadı, babası var diyerek bana bıraktılar. Şu anda ben ilgileniyorum. Ancak iki küçük çocuğum da var ve onlara bakmakta zorlanıyorum. Eğer bakamazsam, Allah katında bana vebali olur mu? Eşimin anne babası bana, "Sen varken bize bakmak düşmez" diyor. Bu doğru mudur? Çünkü bu bir ömür boyu sorumluluk. Ben olmasam, yemeğini bile alıp yiyemiyor. Bu insanların yaptığı her şeyi benim üstüme bırakmaları ne kadar doğru?
Cevap
Benzer fetvalar
Hastaya bakmak bir insanlıktır. İnsanlıktan herkes sorumludur. Aynı zamanda da bir sevap kaynağıdır. Kim bakıyorsa o sevap kazanıyor, kim de yapabileceğini yapmıyorsa sevaptan mahrum kalıyordur. Bir noktadan sonra hasta, onun ihmali ile daha kötü oluyorsa günaha da giriyordur.
Takatınızın yetmediği bir noktada iseniz, bakabileceğine itimat ettiğiniz bir yere verirseniz sakıncası olmaz. Allah size sabır versin.
Çocuklarınızın ahireti heba oluyor, lütfen onlara dua edin, onlar için istiğfar edin. Siz annesiniz. Onlar, size bakmamakla kalmıyorlar, kendilerini helâk ediyorlar. Onları affedin, belki kalpleri yumuşar. Nasihat edin. Biraz daha sabredin. Mesele sizin evinizi ya da malınızı başkasına vermeniz meselesi değildir. Onlar helak olacaklar. Buna rağmen sizi kararınızdan döndürecek bir tavır göstermezlerse malınızı bir vakfa devredebilirsiniz. Bir sakıncası yok.
Babanız çocuklarının birinin yanına gitmeyi kabul eder de yine kimse bakmazsa o zaman bedduasında tam haklı olur. Bu durumuyla da evladı açısından elbette nahoş bir durum ve onun üzülmesi bir vebal ama babaya bakmamak, ayağına gitmemek değil de onu çaresiz bırakmak olarak ortaya çıktığında büyük bir vebal olur. Sizin eşinizin durumu da şu şekilde olabilir: Eşiniz babanızla dar bir evde aynı çatıda yaşamak için oraya gideceğinizde kabul etmeyecekse bunda hakkı vardır. Babanızın bulunduğu veya herhangi bir şehre gittiğinizde gelmeme gibi bir hakkı yoktur. Nikâh akdinde böyle bir şart koşmuş siz de kabul etmiş olsa idiniz şimdi haklı olurdu. Sizin de boşanma gibi bir afeti aklınıza getirmeniz hiç doğru değil, dert içinde neden dert üretiyorsunuz? Eşinizin aile büyüklerinden de yardım alarak ve siz de verdiğim örnekte olduğu gibi durumu biraz esneterek çözüm üretmeye bakın. Hayat bu, böyle geldi böyle gidecek. Eşinizi de bir gün bakıp bakmamayı konuşacak doğurdukları. Gelecek uzak değildir. Allah yardımcımız olsun.
Selamünaleyküm. Bir çocuğun anne babasına bakması veya bakmaması mirastan almasına etki etmez, o ahirete kalmış büyük bir vebal olarak bekler. Mirasta ise hakkına düşeni alır. Anneyi ihmal ederken bekleyen, anne ölünce İslam hükümlerini aklına getirirse buna ne denebilir bilmeyiz.
Evet, normal şartlarda eşinizin izni aranırdı ama ağır hasta olan annenizin bakacak başka kimsesi yoksa annenize bakmak size farz olur. Eşinizin bir farzı engelleme hakkı yoktur. Onun da gönlünü kırmamaya çalışarak ve sadece zorunlu hizmetini yapacak kadar evinizden çıkmanızda o izin vermese bile sakınca yoktur.