Fetva Meclisi

Soru

Hocam ben yirmi dört yaşındayım ve bekârım. Günlük beş vakit namazımı cemaatle kılmaya çalışıyorum, elhamdülillah. Günlük okumalar yapıyorum, haftalık derslerim var ve genel olarak hayatım bu şekilde ilerliyor. Ancak içimde sürekli bir huzursuzluk var, neşeli olamıyorum. Sürekli suratım asık ya da durgunum. Çok fazla takıntı yapıyorum, her söylenenden kendime bir pay çıkarıyorum. Bir günüm yoğun geçse, okumalarımı yapamasam ya da cemaatle namazı kaçırsam içim sıkılıyor. "Allah beni sevmiyor mu?" diye düşünüyorum, içim daralıyor. "Acaba dünyaya mı meylettim?" diye kendimi sorguluyorum. Akşam eve gelince çok yorgun hissediyorum. Bazen bunun vesvese olup olmadığını anlamakta zorlanıyorum. Çünkü normalde hareketli ve insanlara neşe veren biriydim ama son zamanlarda kendimi bunalmış hissediyorum.