Fetva Meclisi

Soru

Selamünaleyküm. Hocam ben 30 yaşında evli ve bir kızı olan, Müslümanca yaşamaya çaba gösteren bir kulum. Ben daha önceleri özel şoför olarak bir işte çalışıyordum. Maaşım iyi ailemi rahat geçindiriyordum, yalnız bir eksik vardı içimi parçalayan, ben müslümanca yaşayamıyordum. Namazlarımı kılamıyor, cuma namazına gidemiyordum. Sonunda olan oldu ve bir karar vermek zorunda kaldım ve ben Müslüman’ın yaşaması gerektiği gibi yaşamaya karar verdim ve işten ayrıldım. Sisinde söylediğiniz gibi hocam sınav benim için başladı. İş bulamadım, borçlarım birikti, faturalar alt üst oldu, her yerden aramaya başladırlar. Ama en sabredip dua ettim," rabbim bana hayırlı bir iş nasip et"diye rabime yalvardım. Sakal bıraktım, namazlarımı dosdoğru kılmaya özen gösterdim, sabah namazlarına kalkamayan ben elhamdulillah teheccüd namazlarına bile kalkar oldum rabbimin izniyle. Ama gel gör ki hocam ben sabrederken bazıları sabredemedi, iş iş diye, borçlar birikti diye benim sabrımı sona erdirmeye başladılar. Nitekim ikindi namazı kıldıktan sonra dua ederken kapı çaldı ve eşimin arkadaşı bana bir yerde iş olduğunu söyledi. İş ise bir villada hem şoför hem de bahçıvanlık yapacaksın dedi. Dedim beni böyle kabul ederler mi, benim namazıma sakalıma karışırlar mı? Sakalını kesmen lazım, namazlarını da vakit buldukça kılmaya çalışırsın, yinede konuş dedi. Bugün iş görüşmesine gideceğim sakalı mı kesmek hiç içimden gelmiyordu, aslında öyle bir yerde çalışmakta işime gelmiyordu, çünkü şoförlük işi vakit işidir, cuma namazına bile gidemiyorsunuz. Ama hocam aile baskısı, eşimin baskısı, sabredemeyişimiz, borçlar birikince bir karar vermek zorunda kaldım. Sakalımı berberde makineye vurdurdum, içimi de orda bıraktım. Bir şey koptu sanki benden. Huzurlu değilim, açken olduğum zaman huzurumu şimdi bulamıyorum hocam. İş görüşmesine bugün gideceğim. Hocam ne olur bana akıl verin, çıkmazdayım, gidecek bir yerim yok, konuşacak kimsem yok, meğer ben ne habersiz insanlarla arkadaşlık kurmuşum, meğer ben ne duymazlarla berabermişim benim halimden anlayacak kimse olmamış, meğer ben ne kadar acizmişim, meğer ben ben değilmişim. Hocam sizi çok seviyorum sohbetleriniz önce kalbimden geçiyor, kulağımdan önce. Allah c.c sizden razı olsun inşallah, bu aciz kula anlatacaklarınızı bekliyorum inşaallah. Size dua eden bir kardeşiniz var. Selamünaleyküm.