Fetva Meclisi
Soru
Selamün Aleyküm. Hocam ben 30 yaşında evli ve bir kızı olan,Müslümanca yaşamaya çaba gösteren bir kulum. Ben daha önceleri özel şoför olarak bir işte çalışıyordum. Maaşım iyi ailemi rahat geçindiriyordum, yalnız bir eksik vardı içimi parçalayan, ben Müslüman’ca yaşayamıyordum. Namazlarımı kılamıyor, cuma namazına gidemiyordum. Sonunda olan oldu ve bir karar vermek zorunda kaldım ve ben Müslüman'ın yaşaması gerektiği gibi yaşamaya karar verdim ve işten ayrıldım, Sisinde söylediğiniz gibi hocam sınav benim için başladı. İş bulamadım, borçlarım birikti, faturalar alt üst oldu, her yerden aramaya başladırlar. Ama en sabredip dua ettim,"rabbim bana hayırlı bir iş nasip et"diye rabbime yalvardım. Sakal bıraktım, namazlarımı dosdoğru kılmaya özen gösterdim, sabah namazlarına kalkamayan ben elhamdülillah teheccüt namazlarına bile kalkar oldum rabbimin izniyle. Ama gel gör ki hocam ben sabır ederken bazıları sabredemedi, iş iş diye, borçlar birikti diye benim sabrımı sona erdirmeye başladılar. Nitekim ikindi namazı kıldıktan sonra dua ederken kapı çaldı ve eşimin arkadaşı bana bir yerde iş olduğunu söyledi. İş ise bir villada hem şoför hem de bahçıvanlık yapacaksın dedi. Dedim beni böyle kabul ederler mi, Benim namazıma sakalıma karışılır mı? Sakalını kesmen lazım, namazlarını da vakit buldukça kılmaya çalışırsın, yinede konuş dedi. Bugün iş görüşmesine gideceğim sakalımı kesmek hiç içimden gelmiyordu, aslında öyle bir yerde çalışmakta işime gelmiyordu, çünkü şoförlük işi vakit işidir, cuma namazına bile gidemiyorsunuz. Ama hocam aile baskısı, eşimin baskısı, sabredemeyişimiz, borçlar birikince bi karar vermek zorunda kaldım. Sakalımı berberde makineye vurdurdum, içimi de orda bıraktım. Bir şey koptu sanki benden. Huzurlu değilim, açken olduğum zaman huzurumu şimdi bulamıyorum hocam. İş görüşmesine bugün gideceğim. Hocam ne olur bana akıl verin, çıkmazdayım, gidecek bir yerim yok, konuşacak kimsem yok, meğer ben ne habersiz insanlarla arkadaşlık kurmuşum, meğer ben ne duymazlar ile berabermişim benim halimden anlayacak kimse olmamış, meğer ben ne kadar acizmişim, meğer ben ben değilmişim. Hocam sizi çok seviyorum sohbetleriniz önce kalbimden geçiyor, kulağımdan önce. Allah c.c sizden razı olsun inşallah, bu aciz kula anlatacaklarınızı bekliyorum inşaallah. Size dua eden bir kardeşiniz var. Selamün Aleyküm.
Cevap
Benzer fetvalar
Selamünaleyküm. Çok güzel bir durumdasın, merak etme çok geçmez rahat edersin ama başka bir dert başlar. Sakalsız da olsa işe gidin, daha iyisini buluncaya kadar çalışın. Dik durun, Allah size yardım edecektir. Size dualar ediyoruz.
Selamünaleyküm. En önemli tavsiyemiz, beklentilerinizin altında da olsa muhakkak bir işe girin. İşsizlik sadece geçinme zorluğu açısından değil pek çok açıdan sorundur. Muhakkak iş arayın. İlk etapta beklentinizin altında olsun, zararı yok. İkinci tavsiyem de, eşinizle asla tartışmayın. Alttan almasını bilin. İşsiz de olsanız, eşiniz sizin için bir nimettir. İşiniz olsa da eşinizle aranız olmasa sizi iş de kurtarmaz. Sabır mü'minin silahıdır. Anne babanız sağ ise onların duasını alın. Onların duası, sizin önünüzü açar. Onlar yoksa teyzenizin duasını alın. Evde asla oturmayın. İş arayın. Arkadaş çevrenizi zorlayın, size yardımcı olsunlar.
Selamünaleyküm. Yapacağınız tek iş var o da, o kişiden kesinlikle uzaklaşmanızdır. İradesi zayıf ve çürük bir dal olarak onunla bir arada durmamalısınız. Kendinizi kurtarın. Duygularınıza esir olmamalısınız.
Selamünaleyküm. Namaz son kaledir, ondan taviz vermemelisiniz. Başka şehirlerde de olsa arayışınız devam etsin. Allah size sabırlar versin.
Selamünaleyküm. Hayatımız hep böyle inişlerle çıkışlarla devam edecektir. Bir olaya takılıp kalmadan yaşamaya mecburuz. Yıkılmayın, dökülmeyin. Devam edin. Allah önünüze muhakkak bir ışık koyacaktır. Sabırlı olun.
Selamünaleyküm. Eşinizin ailesi ile ilişkilerinizin ilerlemesi mecbur olduğunuz bir görev değildir. Mesafeli durabilirsiniz, vebale girmezsiniz. Sizi çalışmaya sevk eden bir eşin sizin üzerinizdeki hakları da tartışma konusu yapılabilir. Boşanmayı rahat kullanmayın, sabırlı olun. Aile büyüklerinizden bir iki kişi ile istişare ile yol almaya çalışın. Eşinizin de bulunacağı oturumlarda durumu değerlendirin. Boşanmak ise sonuç razı olun. Evet, bu durumda çocuk olmamasını düşünmekte -anlattıklarınıza bakıldığında- haklısınız.