Fetva Meclisi

Soru

Hocam, selamünaleyküm. Rabbimin hidayet etmesiyle yaklaşık 1 buçuk sene önce namaza başladım. Şu an 24 yaşındayım. Artık hayatımı azami derecede İslam’a uygun bir şekilde, Rabbimizin bize çizdiği sınırlar içerisinde, farzlara dikkat ederek ve sünnet üzere yaşamak için elimden geldiği kadar mücadele veriyorum. Tabi ki birçok imtihanla karşılaşacağız ve şu anda elhamdülillah benim de ailemle ilgili bir imtihanım var. Allah'a hamdolsun beni imtihan ediyor. Bundan asla şikâyet etmiyorum hatta bundan mutlu oluyorum. Size sormak istediğim sadece şu; Ailem aslında inançlı insanlar, ibadetime karışmıyorlar fakat takva noktasında İslam’a uygun düşmez diyerek sakındığım bazı şeylerden rahatsız oluyorlar ve aşırıya gittiğimi söylüyorlar. Kendileri namaz kılmıyor, benim yaptığım küçük şeyler onlara için çok aşırı, çok büyük şeylermiş gibi geliyor. Onlara günahlardan sakınmalarını, namaz kılmalarını söylüyorum ama dinlemeyip dönüp gidiyorlar. Biraz da siyasi düşünceleri ters düşüyor İslam’la. Hâlâ soruma gelemedim, vaktinizi aldım, hakkınızı helal edin. Ben onlar için ne yapabilirim hocam? Çok üzülüyorum. Bazen konuşmaya çalışıyorum öyle şeyler söylüyorlar ki maazallah insanı küfre götürecek kelimeler çıkıyor ağızlarından. Onlara doğruları nasıl anlatabilirim? Kendi hallerine bırakmak istemiyorum, onları çok seviyorum. Biz küçükken babamızı kaybettik. Bizi rabbimizin yardımıyla annem tek başına çalışarak büyüttü, 3 çocukla birden uğraştı. Üzerimde o kadar hakkı varken şimdi ben onu ve kardeşlerimi nasıl göz göre göre cehenneme gitmelerine, Rabbimizden uzak olmalarına dayanabilirim? Ama konuşmalarım hep ters tepiyor. Nasıl yaklaşmalıyım onlara? Mesela Kur’an'dan ayetler mi okusam? Bazen onların yanında otururken sizin sohbetlerinizi açıyorum. Kendim dinlerken onlar da duysun belki faydası olur diye. Ne yaptıysam olmuyor. Tavsiyelerinizi bekliyorum hocam.