Fetva Meclisi
Soru
Hocam, anne baba hakkıyla ilgili sohbetlerinizi dinledim. Ancak kişi annesi ve babası arasında kalıyorsa ne yapmalı? Annem, babam tarafından fiziksel değilse de psikolojik olarak çok yıpratılıyor. Ben de annemden yana tavır alıyorum. Hal böyle olunca da babama saygı sınırlarımı aşmış ve onu kırmış oluyorum. İlgim olmayan bir konu yüzünden dönem dönem konuşmuyor oluyorum. Orta yolu nasıl bulmalıyım?
Cevap
Benzer fetvalar
Anneniz ve babanız arasında ne olup bittiğini bilmediğinize göre siz kendinizi hakem yerine koymayın. Anneniz arkasına devleti aldı ama vicdanını ve imanını ne yapacak düşünmemiş olmalı. Kocanın evden uzaklaştırılması din olarak da mümkündür ama sebeplerin oluşmasına karar verilmesi çok zordur. Siz bu olaydan uzakta durun. Anneniz dedi diye asla babanızla küsmeyin ve mesafe koymayın. Sadece bu nedene dayalı olarak size beddua etmeye de hakkı olmaz. Her ikisinin de üzülmeyeceği bir yöntem oluşturmaya çalışın.
Sevme ve saygı hususunda içinden gelmiyor olabilir. Bunda da haklı olabilirsin. Evlatlık ilişkisini olduğu gibi korumak ve ona karşı kabalık yapmamak ise görevindir. Bir de anneni düzeltmekten sorumlu tutma kendini. Sen evlatlık noktasında dur, onun akıbetini Allah’a bırak. Sabrederek kazanacağımız bir dünyada olduğumuzu unutmayasın.
Babana karşı kusurun olmasın, kabalığın olmasın. Elinden iyilik geliyorsa o iyiliği yapmaya çalış. Onu da, yaradanı ile baş başa bırak.
Asla aralarında savcı veya hakem olma, asla! Sen ikisine karşı da evlat rolünde ol. Onları düzeltmek, geliştirmek gibi tavırların olmasın. Onlara dua et. Aralarında sorun olduğunda sen başka bir konu ile onların gerginliğini dağıtmaya çalış.
Siz kendinizi babanıza veya annenize göre organize etmeyin. Onlara karşı iyi bir evlat olmanın gerekenlerini yapın, gerisini de onların sorunu olarak onlara bırakın. Düzeltemeyeceğiniz bir hatayı kendinize dert etmeyin.
Şunu kesinlikle ilke edinmelisiniz: Çocuk, durumu ve yaşı ne olursa olsun, anne babasının gözünde hep çocuktur. Aile içindeki ortaya çıkan olumsuz durumlarda, çocuk için uygun olan anne-babadan yana olmaktır. Anne babanın iki grup olduğu durumlarda çocuğun savcı veya hakem rolünde olması hiç doğru değildir. Sizin gözünüzde haklı belli olabilir. Onlardan birini haksız görebilirsiniz. Yine de siz, birinin yanında diğerinin karşısında olmayacaksınız. Sizi böyle bir tavır koymaya zorlasalar bile kaçınmak zorundasınız. Çocuk ebeveynine karşı savcı veya hakem olmaya kalktığı an kaybeder. Çıplak elle elektrik kablosuna tutmuş gibi olur. İkisi arasında gidip gelirken, ikisini de üzmeden ve ikisini de kendinizden yana tutacak bir yol izlemek zorundasınız. Bu durum, ebeveyninizle kardeşlerinizden biri arasındaki tartışmada da böyle olmalıdır. Birinin gönlünü kazanacaksınız diye öbürünü üzemezsiniz.