Fetva Meclisi

Soru

Selamünaleyküm. Değerli hocam, kıymetli vaktinizi ayırıp bu yazımı okursanız ve tavsiyelerde bulunursanız çok memnun olurum. Ben 23 yaşında evli bir bayanım. Bir kızım var. Aynı zamanda diyanete bağlı Kuran kursu hocasıyım. Hanımlara Kuran öğretiyorum. Üç sene kadar önce hafızlığımı tamamladım. Bir buçuk senede hafızlığımı bitirip bir buçuk sene ise has yapmakla meşgul olmuştum. Hafızlık sınavına girdiğimde hafızlığım çok sağlamdı. Nereden sorulursa sorulsun şaşırmadan okuyacak durumdaydım. Sınavdan sonra sanırım bir süre ihmal ettim. Galiba hiç unutmam zannettim. Ara ara da tekrarımı yaptım. Şuanda ise Kuranı kerimimi yavaş yavaş unutuyorum. Hafızlığım zayıflıyor. Bunu o kadar utanarak ve üzülerek söylüyorum ki... İçim yanıyor ama tekrar yapmak için zaman bulamıyorum. Hocam inanın evimizde televizyon bile yok. Ama hem çalışıyor olmak, hem ev işleri yemek temizlik ve saire, hem de sürekli ilgi isteyen bir bebek bütün vaktimi alıyor. Gerçekten sürekli koşturuyorum. Ve hafızlığımı tekrar etmeye ne zaman ne de güç bulabiliyorum. Bazen işimi yaparken dinlemek üzere Kuranı Kerim açıyorum ve çoğu yeri takip edemediğimi dehşetle fark ediyorum. Gecemi gündüzüme katarak çalıştığım o güzel hafızlık günlerim aklıma geliyor ve hüngür hüngür ağlamak istiyorum. Bazen ağlıyorum da. Acaba hiç hafızlık yapmasa mıydım diyorum ve sonra da böyle diyerek günaha mı giriyorum diyorum. Kimseye hafızlık yapmayı tavsiye edemez oldum. Vebalinden de çok korkuyorum. Kesinlikle unutmak istemiyorum ama benim gibi evlenip çoluk çocuğa karışan hafız arkadaşlarımın unuttuklarını üzüntüyle fark ediyorum. Peki, ne yapmak gerekiyor. Kuran öğretiyorum ama hafız yetiştirme imkânım yok. Belki hafız yetiştirebilseydim unutmazdım. Maalesef bulunduğum yerde böyle bir imkânım yok. Bu hayat karmaşası içinde hafızlığımızı nereye koyacağız? Unutmadan zihnimizde nasıl muhafaza edeceğim? Lütfen daha fazla vakit geçmeden yardımınıza ihtiyacım var. Rabbim sizden razı olsun. Dualarınıza bizleri de katın inşallah.