Fetva Meclisi

Çocuk bir sevdadır. Sizde bu sevda pek sınırlı kalmış ne yazık ki. Olsa da çocuğunuz onun kıymetini bilemeyebilirsiniz zaten. Bu bir şirk değil ama anlayış darlığıdır. Eşiniz daha makul olanı düşünüyor. Zamana bırakın kendinizi.

Selamünaleyküm. Tıbben zorunluluk olmadıkça girişmeyin bu işe, Allah'tan korkun, Allah Teâlâ, eriyip gideceğiniz bir musibet verir size de o zaman asıl kaldıramayacağınızın ne olduğunu anlarsınız. Sabredin, belki de doğuracağınız yavru sizin dünya ve ahiret saadetiniz olacak, sabredin.

Selamünaleyküm. Doğurmamak ama başkasının doğurduğunu yetiştirmek bir çelişkidir. Evet, asrın fitneleri kasıp kavuruyor ama kaçarak savaş yapılmaz ki? Herkes üzerine düşeni yapmaya çalışacak ve böylece Rabbimizin rızasını kazanacağız.

Bu bir tıbbi sorundur. Doktora ve önün yönlendireceği bir çocuk psikoloğuna gideceksiniz, tavsiyelerine de uyacaksınız. Allah Teâlâ işinizi kolay etsin.

Selamünaleyküm. Bu konuda kendinizi tek haklı gibi görmemelisiniz. Bir kere eşinizi çocuk büyütmede yalnız bırakmakta haksızlık ettiğinizi düşünün. Ona önce psikolojik destek sağladıktan sonra yani yanında olduğunuzu hissettirdikten sonra sözünü ettiğiniz dini konuları anlatmanızın yararı olur. Kadıncağızı dini hassasiyetlerle yüzyüze bırakıp kendinizi evin dışında bulunuyorsanız ortada haksızlık var demektir. Dedikleriniz doğrudur ama bunların uygun yerde ve uygun kişilere söylenip söylenmediği de önemli değil midir? Helal yöntemlerle korunmanın sakıncası yoktur.

Gayet hatalı bir tutum içindesiniz. Madem bir Müslüman olarak bakıyorsunuz bu hayata, size Peygamber aleyhisselam efendimiz: “Kıyamet koparken bile elindeki fidanı dik!” demedi mi? Bu saydıklarınız kıyametin başlama anından da mı beter? Belki de siz böyle düşündüğünüz için o işleri yapanlar cüret buluyorlar. Siz hayatınıza bakın. Siz Rabbinizi kaybetmemeye bakın. Siz kıyamet kopuyor olsa bile ve tek kalsanız dahi çocuklarınızı yetiştirmeye bakın. Yılmayın ve yıkılmayın. Şeytanı sevindirecek düşüncelerden uzak kalın. Bu sıkıntılar sizi daha fazla bastırırsa muhakkak bir psikologla görüşmelisiniz. Allah'a emanet olunuz.

Allah Teâlâ afiyetinizi daim etsin. Önceliğin sağlığın olsun. Sağılığınla ciddi olarak ilgilen. Bundan sonraki hedefin ise dini bilgini geliştirmek olsun. Abartmadan, takıntı yapmadan bilgi edinmeye bak. Aceleci olma. Acelecilik seni yıpratabilir. Bulabildiğin kadar kendine samimi arkadaş bulmaya çalış. Az da olsa samimi arkadaş senin için ilaç gibidir. İstikrarlı bir Kur'an okuman olsun. Mesela günlük beş sayfa oku. Belli zikirler yap. Anne babanın duasını almaya çalış. Allah yardımcın olsun.

Böyle bir iddiayı ispat etmek neredeyse imkânsızdır. Umumiyetle psikolojik/genetik sorunlarla karıştırılmaktadır.

Bunu doktorla görüşün, o sakınca görmezse hiçbir sakıncası olmaz. Allah yardımcınız olsun.

Babanı düzeltemeyeceğine göre sen kendi ahiretini ve dünyanı kurtarmaya bak kızım. Onu “özürlü” kabul et. Annenle daha fazla ilgilen. Elinde olmayanı bırak yapabileceğine sarıl. Babana beddua da etme, bedduan tuttuğunda senin baban helak olacak ve sen yine üzüleceksin. Hayır dua et. Duan tutar, baban değişir biiznillah.

Kızım, madem annene izah edemeyeceksin, onun da susabileceği hafif orta bir tercih yapabilirsin. En ehven olanı seçebilirsin. Böylece sorun da yaşamazsın. İmanın ve iffetin açısından açık bir tehlike gördüğün an terk edersin bulunduğun yeri.

Zorlama, bir kelime de olsa öğrenmesi için uğraş. Ne kadar öğrenebiliyorsa onunla namaz kılsın. Bir ayet bile olsa onunla kılsın. Allah Teâlâ size de ona da afiyetler versin.