Fetva Meclisi
Soru
2 yaşında bir çocuğum var. Sünnet ettirmeyi düşünüyorum fakat doktorlar psikolojik olarak etkilenir diyorlar. 6 yaşı bittikten sonra yapılsın diyorlar. Ben de bir an önce halledip dinimizin emirlerinden birini yerine getirmek istiyorum. Baba yüreği, bir yandan nasıl yaptıracağım diye düşünüyorum diğer yandan olsun bitsin istiyorum. Ne yapmalıyım?
Cevap
Benzer fetvalar
Bu bilgi doğru değildir. İki yaşından sonra emzirme mecburiyeti olmaz denebilir ama yasak denemez. Doktorun tavsiyesine göre hareket edilmelidir.
İki yaşından küçük bir çocuk alınız. Onu anne olacak kişi emzirsin. Sütünü başka bir aletle çekip biberonla ağzına akıtmayla da olsa emzirsin. Bu emzirme dört beş kahve fincanı kadar olsun. Artık o çocukla aranızda hiçbir mahremiyet sorunu yoktur. Kendi doğurduğunuz gibidir. Kendi doğurduğunuzla ne olacaktı iseniz siz ve eşiniz için o odur. Sadece mirasınızı alması ona helal olmaz. Onu da önceden ona devrederek çözersiniz. Ona söyleyip söylememe meselesini onun ileri yaşlarında bir pedagog/psikolog nezaretinde çözersiniz. Şu anda bunu düşünmeniz gerekmez. Dinen ise onun sütannesi/sütbabası olduğunuzu söylemeniz gerekir. Bunun yaşını pedagogla görüşerek belirlersiniz. İnsanların kendi doğurdukları ile yaşadıklarını duyuyorsunuzdur. Bu muhtemel yavrunuzun da size neler getirebileceğini bilemezsiniz, siz her şeye hazır olun. Onu şımarık bir puta çevirmemeye bakın ki sizi de çiğnemesin ileride. Allah Teâlâ yüreğinize rahatlık versin.
Tıbben de uygunsa çocuğunuzu iki yaşından sonra da emzirebilirsiniz.
Böyle ölmemelisiniz. Bir cerraha gidip kimseye bildirmeden küçük bir operasyonla yaptırabilirsiniz. Hemen gidin ve sünnet olun, hayırlısı budur. Kimseye söylemeniz gerekmez, utanmanız hiç gerekmez. Hemen bitirin bu işi.
Allah yardımcınız olsun, işinizi kolay etsin. Çocukların yirmi beş yaşlarına kadar çıkarabilecekleri sorunlardan biridir bu sorun. Önünüzde iki seçenek var: Ya çocuğunuzu tavizsiz, bildiğiniz doğrunun gereği üzere namazla buluşturacaksanız ya da siz esneterek ve bu durumu görmüyor gibi yaparak sonunda namaz ehli olması için uğraşacaksınız. Birincisinin sonucunu zikretmek bile istemem; çocuğu temelden kaybedebilirsiniz. Ne namaz kalır ne kendisi, maazallah. İkinci yöntemi muhakkak uygulayın: - Sık sık olmamak kaydıyla namazı hatırlatın. Kılmadığında üzerine gitmeyin. - Sadece namaz konuşan bir anne baba asla olmayın. Konular renklenip dursun; en az boya çeşitleri kadar... - Her şeye ve her sonuca rağmen asla cezalandırmaya gitmeyin. Yüzüne yüzüne kınamayın onu. Kardeşi veya kuzeni ile sakın kıyaslama yapmayın. - Yaptığı diğer güzel işleri övün, ödüllendirin. (Bu nokta çok mühim, bunu unutmayasınız.) - Çocuğunuzun namazlı emsalleri ile buluşmasını sağlayın. Haftada bir bile olsa ona yakın yaşlardaki arkadaşları ile namazlı ortamlarda buluşsun. Bunun etkisi sizin nasihatinizden fazla olur. - Tabii ki duanın ne kadar önemli olduğunu söylemiyorum bile... - Eşinizle nöbetleşe yürütün bu projeyi. Mesela bir hafta siz, iki hafta eşiniz şeklinde olsun. Biiznillah sonunda namaz ehli bir çocuk göreceksiniz. Ama yirmi beş yaşı uç sınırdır bunu unutmayasınız.
Mümkünse bebek hastaneden çıkarken bitirilmelidir. Daha sonra doktorların o çocuk için özel bir uyarısı yoksa her zaman yapılabilir. Yedi yaşına kadar bitirilmesi tavsiye edilir. Buluğ çağından önce muhakkak bitirilmelidir. Şartlı bir sene veya zaman yoktur.