Fetva Meclisi

Bazen insanlar kendi içindeki yaralarını, ilgisizliğini ve sevgisizliğini eşine yükler. Eşiniz de sevgisini göstermeyi bilmiyor, hatasını kabul etmiyor ve sizi hep haksız çıkarıyorsa, burada karşılıklı anlayış değil, tek taraflı fedakârlık var demektir. Eşinizin davranışları sizinle ilgili değil, onun kendi eksiklikleriyle ilgilidir. Çocuklar için en iyi ortam, anne ve babanın sevgi ve huzur içinde olduğu ortamdır. Eğer bir evde devamlı gerginlik, ilgisizlik, tartışma ve sevgisizlik varsa, çocuklar yaşananları hisseder ve bu onların karakter gelişiminde derin izler bırakır. Eşinizin ilgisizliği, çocuklarınıza da yansıyorsa, bu onların duygusal gelişimi için risklidir. Şiddet, hakaret ve sevgisiz bir ortamda büyüyen çocuklar, ileride ya özgüvensiz ya da baskıcı bireyler olabilir. Bu yüzden "Çocuklarım için katlanmalıyım." düşüncesi, bazen çocuklara daha çok zarar verebilir. Çocuklar mutlu bir anne görmek ister. Sevgisiz, ilgisiz bir evde büyümek yerine, huzurlu bir ortamda büyümek daha sağlıklı olabilir. Şu an iki temel sorununuz var: -Eşinizin ilgisizliği ve baskın tavrı. -Manevi ve psikolojik olarak yorgun düşmeniz. Eğer eşinizle iletişim kurulabiliyorsa önce onunla konuşmaya çalışın, duygularınızı net bir şekilde anlatın. “Sana iyi bir eş olmak istiyorum ama artık çok yoruldum. Senin de mutlu olmadığını hissediyorum. Gel, beraber bir çözüm bulalım.” gibi suçlamadan, duygularınızı merkeze alan bir konuşma yapabilirsiniz. Eğer iletişim mümkün değilse bir aile terapisti veya bir hoca/arabulucu ile görüşmeyi teklif edebilirsiniz. Siz değişmek için çaba sarf ederken, eşiniz aynı şekilde devam ederse, bu evliliğin sizi tükettiğini açıkça fark edebilirsiniz. Rabbim size en hayırlı yolu göstersin, kalbinize ferahlık versin.

Öncelikle Allah yardımcınız olsun. Hem anne hem de bir eş olarak büyük bir imtihan veriyorsunuz. Özellikle çocuklarınızın bu durumdan etkilenmesi, en büyük endişeniz ve bu çok haklı bir endişedir. Çünkü bir çocuk, evinde gördüğü sevgiyi, şefkati ve huzuru gelecekte kendi hayatına taşır. Öncelikle kendi sağlığınızı ve çocuklarınızın güvenliğini düşünmelisiniz. Eşiniz sinirlendiğinde öfkesini kontrol edemiyor ve çocuklara zarar veriyorsa, sabretmek yerine bu durumu düzeltmek için ciddi adımlar atmalısınız. Eğer eşiniz değişmeye niyetli değilse ve sürekli aynı hataları tekrarlıyorsa, bu evliliği sürdürme konusunda çevrenizde ailenizi tanıyan büyüklerinizden destek almaya çalışabilirsiniz. Kocanız düzelmeye niyetliyse, psikolojik destek almasını sağlamak için ciddi bir konuşma yapın. Eğer destek almazsa, artık bu durumun senin için sürdürülemez olduğunu anlatın. "Sen bana haramsın" sözü doğrudan bir boşama ifadesi olmasa da dolaylı olarak (kinayeli) bir boşanma gerçekleşmiştir. Bu konunun detayı ile ilgili müftülükten destek alırsanız daha doğru olur. Eşiniz sürekli boşanma tehdidiyle ve şiddetle sizi yıldırıyorsa, mesele artık sadece bir nikâh meselesi değil, evliliğin sağlıklı bir şekilde devam edip edemeyeceği meselesidir. Allah yardımcınız olsun.

Tam anlamı ile bir imtihan sarmalındasınız. Herkesin bir imtihanı olacaktır, sizinki de bu olmuş. Muhakkak bir psikoloğa gidin. Ciddi bir psikolog ihtiyacınız var, asla geciktirmeyin. İç yaranız derinleşmesin. Allah size sabır versin.

Eşinizin zaman zaman “pişmanlık” gösterip sonra tekrar aynı bataklığa dönmesi, bu işin basit bir “zaaf” değil, bağımlılığa yaklaşan bir sapkınlık olduğunu gösteriyor. Bahsettiğiniz "fantezi"ler ise iffet sınırlarını aşan, fıtratı bozan, aileyi temelden çürüten türden işlerdir. Bunlar normal evlilik içinde meşrulaştırılamaz. Kusura bakmayın, açık konuşacağım: Bir adam, karısını başka biriyle düşleyerek bir ilişki kuruyorsa bu sapkın fantezidir, tedavi edilmeden geçmez. “Sana düşkünüm” deyip, sen uyurken senin fotoğrafını gizlice başkalarına yollayan biri, güven duygusunu yıkmış, ahlaksız birisidir. Evlilikte sabır elbette gerekir. Ama sabredilecek konu, eşin maaşının azlığıdır, işin zorluğudur, insanlık hâlidir. Kocanızın yaptıkları evliliği ifsat eden ağır kusurlu davranışlardır. Dinimizde böyle bir eşle yaşamak zorunlu değildir. İslam’da kadın, evliliği iffeti tehdit edecek bir hâl sebebiyle sonlandırabilir. Ama bu kararı yalnız başınıza almayın. Aileleri de bu sürece dahil ederek bir sonuca ulaşmaya çalışın. Terapi ve dini danışmanlıkla tedavisi mümkünse ve kabul edebilirseniz bir fırsat tanıyabilirsiniz. Zor bir imtihandan geçiyorsunuz. Allah yardımcınız olsun. Şu şekilde dua edebilirsin: “Allah’ım… Bana sabır ver. Kalbime ferahlık, aklıma hikmet, kararlarıma isabet ver. Ne ayrılıkla yıkılayım ne beraberlikle tükeneyim. Hakkımda hayırlı olanı bana sevdir, sevdiğimi de hakkımda hayırlı eyle.”

Allah Teâlâ size sabır versin. Ne edip edin eşinizi bir psikoloğa gitmeye ikna edin. Anlattıklarınızdan eşinizin rahatsızlık geçirdiği anlaşılmaktadır. Siz bu durumu mesela filan hastalığa yakalanması veya bir trafik kazası geçirmesi gibi görmeniz gerekiyor. Aksi takdirde kendinizi yıpratırsınız. Bu da sorunun bir iken iki olmasını sağlar. Onunla tartışmayın. Dolaylı yollardan konulara girin. Bir süre bu hastalığı devam edecektir. Tartışırsanız derinleşecek ve iyileşmesi daha uzun yıllar alacaktır. O diretmedikçe çocuk konusunda ertelemeden yana olmanızı size tavsiye ederiz. Üzerinize düşeni yapın gerisini Allah’a havale edin. Tam anlamı ile bir hastalık veya kaza geçirmektesiniz. Size dua ederiz.

Her şey, tevbendeki ciddiyete ve kalıcılığa bağlı. Ne kadar kalıcı tevbe ettin ona bak. Gerçek bir tevbe sahibi kirli değildir. Temizle evlenebilir.

Kocanıza karşı ne hata yaptığınızı bilmediğimden en ağırı "iffetinizi korumama" senaryosu üzerinden konuyu ele alıyorum. Eşinizin ısrarla geçmişi karıştırması ve sizin de tevbe etmiş olduğunuz konuları açıklamanız yanlış olmuş. Bu süreçte iletişim çok önemlidir. İlişkinizi düzeltmek için elinizden geleni yapın ama kendi manevi huzurunuzu da koruyarak hareket edin. Eşiniz de bu durumdan rahatsızsa birlikte sabır, sevgi ve anlayış temelinde yeni bir başlangıç yapmaya çalışın. Ama kocanız bir kafa karışıklığı içerisindeyse yazacaklarımı gözden geçirin. Kocanıza, yaptığınız hatalardan dolayı pişman olduğunuzu ve samimi bir şekilde tövbe ettiğinizi hatırlatın. Artık geçmişte yapılan hataların bir daha tekrarlanmayacağına dair onu ikna edin ve bunu davranışlarınızla gösterin. Sürekli yüzünüze vurulan hataların ilişkiyi zedelediğini açık bir şekilde ifade edin. Bu konuşmayı sakin bir dille ve suçlamadan yapmanız önemlidir. Bir sınır çizerek artık geçmişi konuşmamak konusunda anlaşmaya çalışın. Boşanmayı bir çözüm değil, en son çare olarak düşünmelisiniz. Evliliğinizi kurtarmak için tüm yolları denediğinizden emin olun. Ancak kocanız affetmekte ve ileriye dönük bir hayat kurmakta zorluk yaşıyorsa, aile içi danışmanlıkla bu konuyu çözmeye çalışabilirsiniz. Allah size kolaylıklar versin ve aranızdaki sevgiyi, güveni yeniden inşa etmenize yardım etsin.

Kızım, madem durum böyledir sen de canının ve huzurunun derdinde olsana; sana ait olmayan işlere karışma. Sen çocukların ve eşinle mutlu olmaya bak. Biraz da sen “nasıl bakıyorlar acaba?” diye merak ettiğin için böyle oluyor. Sofranı kur, çamaşırını yıka ve huzurunla yaşa kızım. En azından yerleşene kadar böyle yap. Allah yardımcın olsun.

Kesinlikle müstakil ev isteme hakkınız vardır, isteyebilirsiniz de. Ancak bunu ailenizi ve yuvanızı dağıtmadan yapmaya çalışın. Böyle bir hakkı takdir etmeyen biriyle çok hassas konuşmanız gerektiğini unutmayın. Özel ev isterken evsiz kalmaya karşı uyanık olun.

Bu dediğin gibi bir eşten ayrılman daha doğru olur. Böyle ise durum, aile büyüklerinle veya bildiğin kişilerle görüşerek ayrılabilirsin.

Evliliğinizi yürütme konusunda enerjinizin kalmadığını düşünüyorsanız mümkünse aile büyüklerinizle, değilse Müslüman ve olgun aile terapistiyle bir araya gelmeden bir karara varmayın. Acele bir sonuca ulaşmaya çalışmayın. Boşanmanızın hayatınızda ne gibi olumsuzluklar getirebileceğini de tek tek düşünün.

Kardeşinizle tanışmaktan korkmayın. Çok sıkı bir diyalog kurmak zorunda da değilsiniz. Eğer buna da yanaşmak istemezseniz babanızla tartışmadan ve gönlünü kıracak sözlerden uzak durarak şu anlık ertelemenizi tavsiye ederim.