Fetva Meclisi
Soru
Kıymetli hocam ben otuz yedi yaşında ümmetin derdiyle yaşayan bir kardeşinizim. İçim yanarak sizlere bir hususu arz etmek istiyorum. Bulunduğum ilde üniversite hayatından itibaren İslami çalışmalarda bulundum ve Rabbim bana yöneticilik sorumlulukları verdi. Her ortamda itibar edilen, sayılan ve sevilen bir insan oldum Rabbimin rahmetiyle. İnsanlar bir derdi olduğunda çözüm veya fikir için bana geliyorlar. Ben 2011 yılında evlenmiş 2020 yılında boşanmış ve iki çocuk sahibiyim. Evlenene kadar değil kız arkadaşım olmasını hiçbir kızın eline dahi dokunmadım. İslam’ı tercih ettim. Üniversiteye başörtüsü zulmünden dolayı gitmemiş, hafız, alternatif İslami eğitimleri almış, ailesi, kültürü, aklı vb. hususlarda uyumlu olduğunu düşündüğüm birisi ile evlenmiştim. Evlendikten sonra cihadım evimdir dedim. Vakıf dernek işlerini zorunlu alanlara aldım ve muhabbet için bile oturmadım. Evime, eşime ve çocuklarıma vakit ayırdım. Para hususlarında hiç mağdur etmedim. Sevgimi gösterme hususunda bahsi gecen beş sevgi dilinin üçünü aktif kullanan biriyim. Eşimi kuşatan, etrafında dolaşan biriydim. Evimde geçimsizlik ya da sorumsuzluk gibi akla gelen herhangi bir sorun yoktu. Ancak eşim, kendisini onun istediği şekilde sevmediğimi iddia ederek ayrılmak istedi. Ben de her türlü yolu denedim; psikologlar, psikiyatrlar, hocalar derken Allah biliyor ki daha fazla deneyecek bir şeyim kalmadı. Gidiş gelişler yaşadık boşanma hususunda ama en sonunda ben de yoruldum ve onun boşanma isteğine üç yıl dayanabildim ve tamam dedim. Herkes onu kınadı, “bu çocuktan boşanılmaz” gibi şeyler dediler. Ancak, bu boşanma olayından dolayı çok üzüldüm ve boşanmadan bir yıl sonra, maalesef tepkisel olarak (yani, ben dinim için böyle bir tercih yapmışken, neden eşim benden boşanmak için gereksiz, sebepsiz, anlamsız bir şekilde boşandı diye düşünerek) yanlış bir yola düştüm. Etrafımda bana göz kırpan çok kız oldu, Rabbimin lütfuyla güzel ve yakışıklı olarak tanımlandığım bir şekilde yaratılmışım. Hiçbir kıza bir kere bile bakmamışken, bir tanesiyle olmayacak işlere düştüm. Başı açık bir kızdı. İlk başta bir kız arkadaş olarak göreyim, muhabbet edeyim dedim. Süreç çok hızlı ilerledi ve bir ayın sonunda yanlış bir yola girdiğimi hissettim. (Kendisine hiç dokunmamışken) ona sordum, senin kalbin çok güzel, eğer kapanırsan seninle evlenirim. Yoksa ben bu ilişkiyi bitireceğim. O da olur dedi. Sonra ben de süreçte hızlandım. Evleneceğim umuduyla kendimle ilgili sınırlarımı aştım. Maalesef geri dönülemez noktalara düştüm ve zina ettim. Aradan iki üç ay geçti, o da kapanamayacağını, onu öyle kabul etmemi istedi. Ben kapanmayacaksa evlenemeyeceğimi söyledim. Bununla beraber, bu bataklıktan geri çekilemedim. Bir yandan kapanmasını beklerken, bir yandan da zina tam gaz devam etti. Eşimle yaşamadığım kadar heyecanlı, zevkli ve keyifli bir hayat çıktı karşıma. Yaklaşık iki yıl boyunca zina dolu bir yaşantıya başladım. Kızcağıza günaha girmeyelim diye nikâh kıyalım bari günaha girmeyelim daha fazla dedim. Başta istemedi, sonra o istedi, bu sefer de ben sanki nikâhla oynamış gibi hissettim, hayır dedim. Bu zaman zarfında zina ve keyif doruk noktasındaydım, İslamî çalışmalarda aynı yerden devam ediyordum. Berbat bir psikoloji anlatamam, vicdan azabı, aşk, mücadele ve kahrolma bir arada... Bu arada etrafımda hiç kimsenin yakalayamadığı bağı yakaladım, çift ilişkisindeydim, kafa yapısı, hayata bakışımız vs. çok uyumluydu (din anlayışımız ve yaklaşımımız haricinde tabii). Keyfin doruk noktasında yaşarken, kendisi benden yalvararak, ağlayarak, kahrolarak kendisini başörtüsüz kabul etmemi, başka ne istiyorsam (namaz, dini hassasiyet, dış kıyafet) yapacağını söyledi. Hastanelere düştü kahrından, yani çok acı çektiğini görebiliyordum açıkçası. Bir yerde benden vazgeçemiyor, bir yerde de başörtüsünü takamıyordu. Altı ay önce, benim kendisine baskı yaptığım vs. hususlarla benden ayrıldı. Ben tabii kahroldum ama artık geride bıraktım. Yaptığım zinadan, muameleden, ikiyüzlülükten de kahrolmuş bir şekilde elimde bomboş kaldım... Şimdi geldiğim noktada yaptığım hataya ve zinaya tövbe etmiş şekilde yaşamaya karar verdim. Ve o kızdan başka kimseye dokunmadım, zinaya devam etmedim. Şimdi sorum şu hocam, ayette buyrulduğu üzere temiz erkekler temiz kadınlara, kirli erkekler kirli kadınlara... Ben bu husustan dolayı ailemin bulduğu kızla görüşmeyi kesmeli miyim? Veya söylemeli miyim? (Ki söylersem muhtemelen bırakır beni) Son olarak bir dertleşme, hocam eğer ben kirli birisi olarak kirli ile evleneceksem (ki zina etmek istemiyorum artık) ne benim evladımı İslami olarak yetiştirecek bir eş, ne de benimle İslami bir hayat yaşayacak bir eş bulmam mümkün değil. İçtenlikle söylüyorum ki dışarıda herkes herkesle zina içerisinde olduğunu gördüm bu süreçte. Yani leş gibi bir hayat. Bunun yanında bir de İslami hayatı yaşadığını iddia eden bir kitlemiz var ki, evlenmiş boşanmış ve hatta iki çocuğu olan (ki annelerinde çocuklarım haftada bir gün görebiliyorum) birisi ile evlenmek istemiyorlar. Ben evlenmeden önce çevremdeki insanlar hemen hemen akrabalarımın hepsi kendi kızları ile beni evlendirmek isteğindeydiler. Ama geldiğimiz noktada evlenmek istemiyorlar ama zina etmek, takılmak vs. hususlarda herkes var. Şükürler olsun maddi olarak da imkânım yerinde. Zevkli bir yaşantım var, gezerim, yerim yediririm, kızların “ideal dedikleri bir tipim”. Nitekim dediğim gibi evlenme harici her şeyi istiyorlar ama evlenmek istemiyorlar. Ben bu işin içinden çıkamıyorum, dinime namazıma, Rabbime yöneldim ama bunaldım artık. Dışarıdan evlenme harici teveccüh çokken, evlenmek için bu hanım adayını kaçırmalı mıyım diye endişe ediyorum.
Cevap
Benzer fetvalar
Allah Teâlâ size sabır versin. Ne edip edin eşinizi bir psikoloğa gitmeye ikna edin. Anlattıklarınızdan eşinizin rahatsızlık geçirdiği anlaşılmaktadır. Siz bu durumu mesela filan hastalığa yakalanması veya bir trafik kazası geçirmesi gibi görmeniz gerekiyor. Aksi takdirde kendinizi yıpratırsınız. Bu da sorunun bir iken iki olmasını sağlar. Onunla tartışmayın. Dolaylı yollardan konulara girin. Bir süre bu hastalığı devam edecektir. Tartışırsanız derinleşecek ve iyileşmesi daha uzun yıllar alacaktır. O diretmedikçe çocuk konusunda ertelemeden yana olmanızı size tavsiye ederiz. Üzerinize düşeni yapın gerisini Allah’a havale edin. Tam anlamı ile bir hastalık veya kaza geçirmektesiniz. Size dua ederiz.
Can boğaza gelince en zor karar da verilebilir ama canın boğaza geldiğine dair karar ne kadar duygusaldır ne kadar değildir, bunu iyi düşünmek gerekir. İtimat ettiğiniz birkaç kişi ile istişare edin öyle karar verin. Yıkmak kolay yapmak zordur, unutmayasınız.
Hoca hanım, Allah yardımcın olsun. Sen çocukların varlığını gerekçe görerek ayrılmamayı tercih ediyorsun ama ben sana çocuklardan daha önemli olan bir noktayı dikkate almanı tavsiye edeceğim: Huzurun ve kalp rahatlığın. Gitgide bu iki şeyi kaybetmen seni hasta edebilir. Elbette çocukların varlığı büyük bir değer ama kendisini yitirmiş bir anne o çocuklar için bir ağırlık oluşturmayacaktır ileriki dönemde. Bu pencereden ele al konuyu. Eşinin namaz kılmaması ve senin dine hizmetini hafif görmesi noktasından baktığımızda ise sen de çok iyi biliyorsun ki KÖKTEN NAMAZI İHMAL EDEN birinden ayrılmak bir kadın için yanlış bir boşanma talebi değildir. Tarif ettiğin, eşin namazla başlayan bir uçurumun kenarında duruyor. Konunun bu boyutunu onunla ciddi bir şekilde değerlendirmen belki onun için iyi bir tebliğ ve kendisine gelme sebebi olabilir. Allah işini kolay etsin, kalbine ferahlık versin.
Bu konuyu aile danışmanından ziyade kendiniz bireysel olarak bir psikoloğa giderek kendiniz ve çocuklarınız için en doğrusunun ne olduğunu anlamak niyetli destek almalısınız. Bunun yanı sıra da aile geleceğiniz için de aile büyüklerinizle ve fikir danışabileceğiniz tecrübeli ve yakın büyüklerinizle istişare etmelisiniz. Bu süreçte Allah'tan size yardım etmesini dileyin. Size hidayet etmesini dileyin. Allah bir yol gösterecektir. Allah yardımcınız olsun. Allah'a emanet olun.
İstiharenizi ve rüyanızı bilemem ama siz eş seçiminde acele etmişsiniz, onun karakteri bu imiş zaten, siz geç öğrendiniz. Size tavsiyem şudur: Eşinizin bu yapısını maddeler halinde bir psikologla istişare edin. Psikolog sizi nasıl yönlendirirse onu yapın, ayrılmak veya devam etmek konusunda bilimsel destek almış olun. Allah yardımcınız olsun.
Kardeşim, 'İslam nedir?' sorusuna imandır, namazdır, hactır.. gibi cevaplar veririz. Şuna dikkat edin: 'İslam aynı zamanda, bin kere yıkılsan da Allah'ın seni bin birinci kere kaldıracağına inanmaktır.' dememiz gerekiyor. 'İslam, Allah'tan umut kesmemektir.' Bu büyük gerçeği unutursak, papazlara günah bağışlatan Hıristiyanlık düzeyine düşmüş oluruz. Zannederim bu zamanda şeytanın en çok kullandığı silahlarından biri Allah'ın kapısından umutsuz olarak geri dönüşebileceğini vehmettirmektir. Siz de bu hatayı işliyorsunuz. Bu bir iman hatasıdır. Anadolu deyimiyle erkekçe düşünüp karar vermelisiniz. Siz Allah'a dönmeyi istiyor musunuz? Eğer samimi bir şekilde 'evet' ise cevabınız birinci ve öncelikli şart, Allah Teâlâ'nın sizin geçmişinizi karıştırmayacağına, affedeceğine inanmanızdır. Şeytan sizi geçmişinizle meşgul ederek geleceğinizi tahrip ediyor. Bundan vazgeçin. Sizden daha beterleri Allah'ın kapısına gitti ve kabul edildiler. Tekrar düşünün, samimiyetinizi test edip yola çıkın.
boşanmak konusundaki diğer fetvalar
Bacı, “ben Müslüman değilim” diyen biri ile aranızda iman farkı oluşur. Bu farkla nasıl nikâhlı kalabilirsiniz? Önce bunu çözmelisiniz. Eşiniz Müslüman değil ise sizin nikâhınız yoktur zaten. Namaz kılmayabilir ama dinden çıkmak daha başka bir şey. Çarşaf ise tesettürün olmazsa olmazı değildir. Çarşaf olmayan ferace gibi tesettürler de var, onları giyebilirsiniz. Çarşaf yüzünden boşanmanızın anlamı olmaz. Tekrar ve daha geniş düşünün. Allah yardımcınız olsun.
Anlattığınızda abartma ve ilave yoksa böyle bir gerekçe kadının boşanmayı talep etmesi için makul ve yeterli bir gerekçedir. Alla size sabır versin.
Böyle bir dua için istiğfar etmen yeterlidir. Bundan da ibret almayı becermelisiniz.
Esasen eşlerin birbirlerini idare etmesini becermelidirler. Beceremeyince de tedbirler alınmalıdır. Bu tedbirlerden biri de gerekiyorsa kaynanaya gitmemek olabilir. Bu da ikinci bir beceri gerektirecektir. Kaynananıza karşı sizin insanlık ve vicdan göreviniz vardır, hukuki bir borcunuz yoktur. Kaynana size incitici davranıyorsa gitmeyebilirsiniz, bundan bir vebal doğmaz. Eşinizin annesine karşı sorumluluğu gibi sizin ona karşı sorumluluğunuz yoktur. İnsanlık ve vicdan vardır. Yalnız eşiniz bu tedbiri aranızdaki evliliği bitirmeye kadar taşıyabilir mi, onu siz tespit edeceksiniz.
Bacı, evet, ciddi bir durumla karşılaşmışsın. Anlaşılan eşin daha çok tembel biri olarak ibadetlerini aksatıyor. Ortada dini inkâr gibi bir ayrıntı yok. Bu da senin daha umutlu, daha tatlı bir dille yaklaşmanın sonuç vereceğini gösteriyor. Geçen geçti, olan oldu. Bundan sonrasını kurtarmaya bak. Bir gün maazallah inkâra girerse o zaman daha farklı düşünürsün. Allah yardımcın olsun.
Doktora gidin ve sizin durumunuzun normal olup olmadığını öğrenin. Doktor size normaldir isteğiniz derse, eşinizi karşınıza alın ve dinen hakkınız olan şeyi istediğinizi söyleyin. (Bu sizin dinen hakkınızdır çünkü.) Doktor sizde bir aşırılık görürse onu tedavi ettirin. Eşiniz, farklı özürler üretirse o özürleri bir hakem eşliğinde çözmeye çalışın. Çözülmezse sizin evliliğiniz ve sizin helal yaşama arzunuz risk altında demektir. Bu da sizin olağanüstü bir döneme girmeniz anlamına gelecektir. Üç beş ay sonra eşinizde bir farklılık olmazsa boşanmaya kadar varacak bir süreci işletebilirsiniz.