Fetva Meclisi

Tebliğ yapmak bir mesaj atıp görevini bitirmek değildir. Geniş bir zamana dengeli bir yayma ile yapılabilecek bir görevi tebliğ olarak anlamalıyız. Sıkmamaya çalışmak, sabırlı olmak, tekrarları sempatik duruma getirmek bizim görevimizdir. Şu kadar ki, karşımızdaki olumsuz tepkiye doğru kayıyorsa kendimizi biraz geri çekebiliriz. Aksi takdirde hayat devam ettikçe ve biz Allah’ın mü'min kulları olduğumuz sürece onun dinini yaşayacak ve yayacağız. İyiliği emredecek kötülüğü engelleyeceğiz. Bu şartla Müslümanız, elhamdülillah.

Selamünaleyküm. Hakkını müdafaa etmek için sevmediğini beyan etmek suç değildir ama insanı rencide edecek şekilde konuşmak elbette gıybettir. Günahından kopmayandan biz kopar ona tavır koyarız.

Kâfirlere ait işlerden uzak durmak ateşten uzak durmaktır. Kendinize daha mübah bir eğlence bulun.

Bir mü'minin en önemli tebliği mü'mince yaşamayı becermesidir. Siz iyi bir mü'min olabildiğiniz zaman varlığınız bir tebliğdir. Sözlü bir tebliğ, bu tebliğin yanında ikinci derece bile kalabilir. Mantığımız bu olmadığı zaman, tebliği bir “iş” gibi yaparız ki o bereketsizdir, sonuç getirmez. Allah korkusu ile yaşayan ihlaslı bir mü'min olun. Olaylarda sabırlı olun. İnsanların kalplerinin Allah’ın iki parmağı arasında olduğunu bilin. Aceleci olmayın. Tebliğin sadece dille yapılmayacağını bilin. Gerisini de Allah’a havale edin.

Selamünaleyküm. Geçmiş hatalarımızdan tevbe etmemiz gerekir. O hatalarımızın mağfiret edilmesi için de sürekli istiğfar etmeliyiz. Bir hataya gülebilmek, en azından onu hâlâ basit görmek, işlenmesine aldırmamak olur. Bunu da mü'min insan yapmaz. Geçmiş hatalara gülebilmek de bir hatadır. Asıl gülünecek durum da budur zaten.

Milyon kere bozsanız da yine tevbe edeceksiniz. Bir de o günaha sizi sevk eden ortamı değiştirin; tevbeniz daha kalıcı olur.