Hocam bundan üç sene önce ben yirmi yaşındayken yapabileceğim en büyük hatayı yaptım. Bu ise devamlı gelecekten korkmaya yol açtı. Bazı hocalar evleneceğin kişiye sakın bahsetme derken, diğerleri, çok değer verdiğim Ihsan Şenocak dahi o kişi bunu bilmeli bu haktır diyor. Daha önceden başkasıyla birlikte olduğumu söylemezsem zifaf gecesinde belli olmaz mı? Kan görülmesi gerekmez belki ama ya neden kanamadı yoksa sen kız değil misin derse günahımı nasıl saklarım? Kanama olacak diye bir kaide yok desem bir nevi yine yalan söylemiş olmaz mıyım? Söylediğim takdirde ise beni kabul etse de bir gün eşim benden soğur kaygısıyla mı yaşarım? Bu korku, evlenmek istesem de beni evlilik düşüncesinden uzaklaştırıyor. Ne yapmalıyım hocam? İleride nasıl davranmam gerekir?

Question

Fetva Meclisi · Accepted Answer

Yanlış yerden düşünmeye çalışıyorsun.

Sen önce o hatanın tevbesinde ciddi olmayı, hatanın ağırlığı kadar ağır bir tevbe yapmayı, istiğfarla o tevbeyi takviye etmeyi düşünsene! Sen tevbende ve istiğfarında ciddi ol, göreceksin Allah Teâlâ sana, öyle bir geçmişle ilgilenmeyen bir eş adayı nasip edecektir. Belki de o geçmişinden ötürü sana acıyıp daha fazla ilgi gösterecek birini gönderecektir. Geçmişini tevbe ve istiğfarla temizlemek senin elindedir, nasıl bir evlilik yapacağın ise senin elinde değildir. Sen elindekini koru!

Fetva Meclisi

Soru

Cevap

Paylaş