Fetva Meclisi
Soru
Babam, ben altı, kardeşim üç yaşında iken severek evlendiği annemi bırakıp başka bir kadınla evlendi. Annem bize hem anne hem baba oldu. Babamla bu süre zarfında hiç görüşmedim. Ancak İstanbul'da üniversite kazandığımda görüşmek durumunda kaldım annemin de isteği üzerine. Ama yine bir baba gibi değildi, hiçbir pişmanlığı yok. Bu geçen zamanlarda hiç nafaka vermedi, bizi hiç gözetmedi, hiçbir zaman bir baba gibi olmadı. Ben bu şahısla görüşmek istemiyorum, bu saatten sonra ben anneme yar olmak istiyorum, bizi bugünlere getirdi. Üzerimde baba hakkı var mı?
Cevap
Benzer fetvalar
Babanızın rızası olmayan bir işten hayır görmezsiniz. Ailenizden birilerini aracı yapın, yalvarın ama onun gönlünü yapın. Babanız, evlilik sizin için artık farz haline geldiği hâlde evlenmenizi engeller ve size evlenebileceğiniz uygun başka bir alternatif göstermezse o zaman sizin istediğiniz evliliği yapmanızda bir sakınca olmaz. Allah'a emanet olun.
Babalık hakkı olmadığını var sayın; insan olarak bakın. Affeden, feragat edebilen, kuldan değil Allah'tan bekleyen biri olun. Daha iyi olmaz mı? Sevmek zorunda değilsiniz ama en azından iki insan gibi olmak zorundasın. Dönüş yolunu kimseye kapatmama ilkeniz olsun. Daha bereketli bir hayat yaşarsın kızım.
Zor zamanında yardımcı olmalısın. Zaman zaman telefonda da olsa gönlünü alan görüşmeler yapmalısın. Babanı olduğu gibi bırakman doğru değil. Tamamıyla bağı koparma.
Babana karşı kusurun olmasın, kabalığın olmasın. Elinden iyilik geliyorsa o iyiliği yapmaya çalış. Onu da, yaradanı ile baş başa bırak.
Birini tercih etme hakkın hiçbir zaman olamaz. Sen ikisinin de çocuğusun ve öyle öleceksin. Bu sebeple sana göre biri diğerinden ağır olamaz. Ancak birine yetebileceğin bir pozisyon olur da çaresiz kalırsan, o anlığa mahsus olmak üzere annenin önceliği olur. Genel olarak olmaz.
Erkek kardeşiniz varsa o bu sorumluluğu almalıdır. Erkek yoksa bütün kardeşler bir aile meclisi oluşturun, görev taksimi yapın, yükü aranızda bölüştürün, zamana ve kişilere yaydığınızda daha rahat olur.