Hocam, ben Malatya’da yaşıyorum. Çok şükür bu depremden dolayı can ve mal kaybımız olmadı. Biz şu an köydeyiz ve biraz zor şartlardayız. Bazen üzülüyorum, ağlayacak gibi oluyorum eski hayatımı özlüyorum ama sonra aklıma enkaz altında kalanlar geliyor ve pişman oluyorum. Bu döngü sürekli böyle devam ediyor. Benim eski hayatıma dönmek istemem ve bu yüzden üzülmem nankörlük mü oluyor acaba, içimde hep böyle bir vesvese oluyor. Rabbim bana kızıyor mudur diye düşünüyorum. Bir de eve gitmek için korkuyoruz ancak köyümüzde de sürekli kalamayız. Evimize sağlam veya az hasarlı ama oturulabilir raporu verdiklerinde gidip oturmamız mantıklı olur mu? Sürekli bilgi kirliliği var. Elimizden gelen hasar tespiti yaptırmak ve bol bol dua edip Rabbimize sığınmaktır. Eğer bunlara rağmen yine enkaz altında kalacaksak bu kaderimizdir diye düşünüyorum. Sizce bu düşüncem doğru mu?

Question

Fetva Meclisi · Accepted Answer

Allah Teâlâ geçmiş etsin, size sabır ve afiyet indirsin. Âmîn.

Bu yaşadığınız gel git, bu büyük afetten sonra çok normaldir, endişe etmeyin. Bir zaman sonra geçer bunlar ve rahat edersiniz. Zihninizden böyle şeyler geçmesi de bir vebal değildir.

Rapor verilince de evinize dönersiniz. Bu günlerde böyle şeylerin konuşulması, sizin de etki altında kalmanız normal görülmelidir. Belki bir iki hafta daha ya da bir ay daha böyle kaoslu bir ortamda olabilirsiniz. Siz orada bunu çekiyorsunuz, biz İstanbul’da bile o kadar değilse de rahatımızın bozulduğu bir ortamda bulunuyoruz. Allah Teâlâ size hayatınızı bağışlamış, buna şükredin. Çok geçmiş olsun.

Fetva Meclisi

Soru

Cevap

Paylaş