Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben 5 yıl önce eşimden ayrıldım, oğlumla babamın evine dönmek durumunda kaldım. Boşandıktan bir yıl sonra, yeni bir evlilik kurmak amacıyla, birkaç kişiyle tanıştırıldım ve tanıştırıldığım kişilerde şu durumu gördüm. Evlenmek için tanıştığım kişiler, sanki ben evlilik için değil de İŞKUR’a başvuruda bulunuyormuşum gibi bir davranışa girerek, üniversite mezunu olduğum için illa ki çalışmam ve iş hayatında olmam yönünde davranış sergiliyor. Ne kadar da, maddi bir beklentim yok desem ve Peygamberimizin (sav) "Kolaylaştırın, zorlaştırmayın" hadisini karşımdaki muhataba hatırlatsam da, devir değişmiş, muhatabım olan eş adayı benden daha maddiyatçı çıkabiliyor ve bu devirde tek maaşla olmaz diyor.Rastladığım bir diğer durum ise, benim açımdan daha rahatsız edici. Eş adayı olan muhatap benimle tanışma aşamasında cinselliğe nasıl baktığımı, fikrimi, düşüncelerimi, affınıza sığınarak söylüyorum hayallerimi sorar oluyor. Ben bu konuyu konuşmak istemiyorum ve karşı tarafa bunu reddettiğimi söyleyerek, kendime bu konuları hatırlatmıyorum dediğimde, bu devirde böyle olur mu, senin ihtiyacın yok mu gibi bir hadsiz cevap alıyorum. Hâlbuki ben bu tarz şeyleri konuşarak, harama kapı aralamamaya ve şeytana taviz vermemeye çalışıyorum. Elbette ben de yalnız yaşamak ve yalnız ölmek istemiyorum, hayatın yükünü birlikte omuzlayacağım bir hayat arkadaşım olsun istiyorum. Ama bahsi geçen durumlara maruz kalıyorum. Bu konuda kalbim çok darda. Ben kullar arasından bir kul, insanlar arasında bir insanım. Sadece Müslüman Türk kadını vasfı ve etiketiyle bu devirde evlilik yapmanın imkânsız olması karşısında şaşkın durumdayım. Ne yapmam ve nasıl davranmam gerekiyor hocam bana yardımcı olur musunuz?