Fetva Meclisi

Vakıflarımızın, derneklerimizin ihdas ettiği toplantıları fiili bir cihad eylemi düzeyinde görmekte biraz duygusal davrandığımız kanaatindeyim. Cihad kelimesini çok basit görüyoruz. Eğer toplantılarınız, teşkilatlarınız Yahudi ile yapılan cihad düzeyinde ise mesele yok. Allah'a emanet olunuz.

Selamünaleyküm. Bizim yaşadığımız diyarda silahlı cihadın farz olanı yoktur. Cihadın diğer çeşitleri vardır. Filistin gibi bir yerdeki cihattan buradaki Müslümanın üzerinden fiili cihat görevi yüklemez.

Selamünaleyküm. Nasıl şeytan, namazımızı ifsat etmek için akla hayale gelmez fitneler üretiyorsa aynı şekilde diğer ibadetleri de hakkıyla yapmamızı engellemek için fitneler üretmektedir. Mü'min insanın cihat etmesi en büyük ibadetlerdendir. O ibadeti hakkıyla yapabilmek için belli bir sıralamanın, zamanlamanın gözetilmesi şarttır. Farzı ayın olanları varken farzı kifaye olan işler üzerinden ecir beklemek efdal olan değildir elbette. Yine de cihat gibi bir ibadeti eda etmekle meşgul olan kardeşlerimizin niyetlerini Allah'a bırakmak uygun olandır. Biz, evla olanın oralara gitmek olmayacağını düşünürüz ama onların niyetlerini irdeleme hakkımızın olmadığını da biliriz.

Selamünaleyküm. Cihadın ülkesi olmaz. Mü'min, Allah için nerede bulunması gerekiyorsa orada bulunur. Bunu böyle bilmeliyiz. Mevcut durumda ise cihat söz konusu olan yerlerde, bizim onlara insan kaynağı olarak destek olmamız gereken yer bildiğimiz kadarı ile yoktur. Para, silah ve siyasi desteğe ihtiyaç vardır genelde. Buradan oralara cihat maksadı ile gitmeyi niyet olarak irdeleyemeyiz; herkesin niyeti Rabbi ile arasındaki bir sırdır; 'senin niyetin sahtedir' gibi bir söz kullanamayız ama şunu yaparız: Filan yere gidilmesinin gereği vardır/yoktur demek hakkına sahibiz. Mü'minler olarak Halifesiz bir toplum içinde yaşıyoruz. Başımız yok, hesabımız yok; herkes, uygun gördüğünü ya da zevkine uygun olanı yapıyor. Ne yazık ki, herkes kendi arzusunun müçtehidi durumundadır. Benim şahsi kanaatim, en büyük cihadın Türkiye'de olduğu şeklindedir. Buralar Hilafet diyarıdır, yıkılırken buradan yıkıldık, kalkarken de buradan kalkacağız biiznillah. Bu topraklarda faiz hükümran duruma geldi, kadın konusunda eridik, Şeriat ilkeleri ikinci plana itildi. Durum böyle iken, başka yerlere gitmek bir tür kaçmaktır. Oralardaki durumun cihat olup olmadığını konuşmuyorum, konuşamam da. Buradaki cihadı bırakıp oraya gitmeyi konuşuyoruz. Bu kardeşinizin kanaati, oradaki mü'min kardeşlerimizi dert eden bir mü'min, burada ekonomik destek için çalışsın, siyasi desteği yönlendirsin ama eşini ve çocuklarını ortaya salıp bedeni ile desteğe gitmesin şeklindedir. Aksi takdirde biz de, bir yerlerden mücahit getirip onun çocuklarını mı himaye ettireceğiz. Kanaatimiz budur ama o kardeşlerimizin başkasının kanaatine ihtiyaçları olmayacağını da zannederim.

Selamünaleyküm. Farzı ayın olmayan bir cihat için annenin izni şarttır. Annenin rızası olmayan işte Allah'ın da rızası yoktur.

Selamünaleyküm. Bir evlat ölünceye kadar anne babasının karşısında asla yetişkin değildir. Kendinizi sürekli bir yaşında bebek gibi görmeye mecbursunuz. Anne babanız FARZI AYIN olan bir cihattan sizi alıkoyamaz. Ama FARZI KİFAYE olan bir cihada katılmanızı engelleyebilirler. Bu onların sevaptan mahrum olmalarına neden olsa da onların sorunudur, siz itaat edeceksiniz. O işi yapmanıza mani oluyorlarsa kendinize başka bir iş bulun.

Selamünaleyküm. Durumunuzu değerlendirirken ne kadar duygusallıktan uzak durabiliyorsunuz bu önemlidir. Kendinizi bir başka büyüğünüze ölçtürün. Eğer, harama bulaşma riskiniz belirdi ise bunu ailenize alenen söyleyin. Amcanız gibi biri onlara baskı yapsın.

Selamünaleyküm. Harama düşme riski bulunuyorsa bunu büyüklerinize anlatın ve kararınızın kesin olduğunu bildirin. Tereddütte kalmayın muhakkak evlenin. Bu noktadan sonra babanızın engeli önemli değildir.