Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben genç bir kızım. Çocukluğumdan beri herkes tarafından dışlanıyorum ve sırf bu yüzden Allah’a isyan ediyorum. “Beni neden ezik yarattın?” diye düşünüyorum. İnsanlar bana asla saygı duymuyor. Müslümanın vakarlı ve heybetli olması gerekirken, ben herkesin şamar oğlanına dönüşmüş gibiyim. Annem bile beni sürekli aşağılıyordu. Babamdan ise haşa ilah gibi korkuyordum. Kendimi hadislere, siyer okumalarına ve ilme vermeye çalışıyorum ama yine de yalnızım, kimseyle arkadaşlık kuramıyorum. Allah’a yalvarıyorum ama dua etmeyi mi bilmiyorum, kestiremiyorum. Bazen kendimden nefret ediyorum. İçimde gizli bir bencillik hissi olduğunu da fark ediyorum. Psikologla görüşüyorum fakat hiçbir faydasını görmüyorum. Sizin kısa kısa videolarınızı izliyorum, kendimi toparlamaya çalışıyorum. “Tamam, Hz. Ömer gibi güçlü olacağım.” diyorum ama sonra yine ezik, mıymıntı biri gibi davranıyorum. Hayır diyemiyorum, kimse bana saygı duymuyor. Ancak suratsız olunca mı sözüm dinlenecek? Bıktım insanlardan! Ne yapmalıyım?