Fetva Meclisi

Soru

16 yaşında biri tarafından zorla kullanıldım. Daha sonra bir erkek arkadaşım oldu. Beni kabul etti, sözlendik ve beraber olduk. Ama mezheplerimiz ve kültürlerimiz farklı olduğu için anlaşamadık. Ben başımı kapamak istedim izin vermedi. Daha sonra beni içki içmeye zorladı. Hayır dediğimde ben seni her halinle kabul ettim mecbursun bana dedi. Bu lafın üzerinden ayrıldım. Zina ettiğime her şeye çok pişmanım ama ondan başka erkek arkadaşım olmadı. Bütün iğrençlikler 16 yaşında kullanılmamla başladı. Sonrasında da kimse olmadı hayatımda. Kendimi aileme adadım, üniversitemi bitirdim, üst mevkilerde bir meslek sahibi oldum. Namazımı, orucumu her şeyimi yaptım. Hep Allah’ımdan af diledim ama o kadar yıl geçmesine rağmen hala pişmanım. Hala her gün ilk günkü gibi acı çekiyorum. Üstüne bir de yaşım yaklaştı diye ailemin evlendirme çabaları eklendi. Aileme anlatsam beni reddederler. Biriyle evlenmeye kalksam hep bir önyargıyla bakacaklar. Kimse sevip sahiplenmeyecek beni. Üstüne bir de evlenemeden ölürsem bütün hatalarım öğrenilecek ailemin başını önüne eğdireceğim. Başkasına başımdan geçenleri anlatıp tekrar tekrar acı çekmek de istemiyorum. Bir kişiye anlattım, beni sahiplendi kullandı daha sonra başıma kaktı. Bundan sonra da herkes aynı şeyi yapacak bence. Anlatmasam evleneceğim adamdan gizli saklım olursa evliliğin ne anlamı kalacak. Kur'anımı okuyorum her şeyi az çok biliyorum ama ben hala acı çekiyorum. Hayatımın bundan sonrasında ne yapmam lazım bilmiyorum. Kimseye anlatamıyorum yaşadıklarımı, lütfen bana yardım edin.