Arkadaşlarım için çok üzülüyorum ve buluştuğumuzda onlara bir şeyler anlatarak faydalı olmak istiyorum. Tesettürü geçtim, bazıları namaz bile kılmıyor, sohbetimiz, erkek arkadaşlarıyla kavgalarına hatta bazen dedikoduya kadar uzanıyor. Bilirsiniz, genç neslin oturup muhabbet etmek için tek adresi kafeler. Birkaç kez evime çağırıp kendilerine kafelerin iyi yerler olmadığını, evlerimizde buluşup görüşmemiz gerektiğini söyledim, yaptıkları şeylerin haram olduğundan, erkeklerle alakalarının olmaması gerektiğinden, namazdan, tesettürden, haramdan helalden dilim döndüğünce söz ettim ancak yine etkili olamadım. Beni de harama sürükledikleri için ve onların hakikati görmelerine yardımcı olamadığım için artık görüşmek istemiyorum. Ne yapmalıyım hocam? Bu benim üzerimde bir vazife, bir yükümlülük müdür? Yoksa arkadaşlığımı sürdürmemek isteğimde haklı mıyım?

Question

Fetva Meclisi · Accepted Answer

Hepimiz mü'mince yaşamaya mecburuz. Mü'mince yaşamanın en temel ilkelerinden biri de mü'minleştirilmiş bir ortam oluşturup yaşamaktır. Mü'mince yaşadığını zannedip çevresini ihmal edenler kendilerinin de düşebileceği bir kuyunun kazıldığını anlamamaktadırlar. Elbette çevrenizle ilgileneceksiniz. Elbette arkadaşlarınız adına endişe edeceksiniz ama iki hususu unutmadan:

a- Allah Teâlâ kimseye kaldıramayacağını yüklememiştir. Bu konuda da sorumluyuz ama takatımız kadar sorumluyuz.

b- Hiçbir sorumluluk kendi özel sorumluluğumuz kadar değildir. Önce kendi kulluğumuzu düşünüp planlamalıyız. Sonra da dışımızdakileri planlayacağız.

Allah yardımcımız olsun.

Fetva Meclisi

Soru

Cevap

Paylaş