Fetva Meclisi

Soru

Muhterem hocam, ben risale-i nurlarla bir hayli meşgul olmuş birisiyim. İçerisinde bir nokta kafama takılıyor. Üstad söyle der: Niyet amelin ruhudur. Niyetin ruhu da ihlâstır. Niyetle insan, seyyiatı hasenata, hasenatı seyyiata çevirebilir. Şimdi anlamadığım nokta su: Hasenat yanlış niyetle seyyiata çevrilir, mesela gösteriş için namaz kılan kişi günaha girmiş olur. Aynı şekilde mubah şeyler de halis bir niyetle sevaba çevrilebilir. Mesela birilerini İslam’a ısındırmak için ziyafet vermek gibi. Ama günahın sevaba dönmesi nasıl mümkün olabilir ki? Ben bunu anlamıyorum. Mesela Orta Asyada okul açılacak, izin çıkmıyor, devlete rüşvet verilip okul acılıyor. Böylece aslen rüşvet haramdır ama burada niyetle bu işin oluru anlatılıyor. Bunu duyunca çok şaşırıyorum, o zaman günahlara girmek insanın aklına geliyor.