Fetva
Fetva Meclisi
aile danışmanı
Soru
Hocam ben yıllardır evliyim ancak eşimle annem bir türlü anlaşamıyor. Yıllardır bu durumun tam ortasında kaldım. Ruh sağlığım ciddi şekilde etkilendi, bu yüzden ilaç kullanıyorum. Ama üzülmeme rağmen ne annem ne de eşim bunu umursuyor gibi. İkisi de bana sürekli stres yüklüyor. Annem, “Kocanı bırak, gel ben sana bakarım.” diyor. Eşim ise annemle hiçbir şekilde konuşmak istemiyor ama benim annemle görüşmeme karışmıyor. Ancak aralarındaki nefret çok derin. Birbirlerini hiç sevmiyorlar. Üstelik akraba sayılırlar. Bizim çocuğumuz da yok. Bu durumda ben nasıl davranmalıyım hocam? Hem aileme hem de evliliğime karşı sorumluluk hissediyorum ama ikisinin arasında sıkışıp kaldım. Ne yapmam gerektiğini bilemiyorum.
Cevap
Kıymetli kardeşim sen iki ateşin ortasında kalmışsın. Ama önce şunu bil: Senin sağlığın, senin iyiliğin hepsinden önemli. Sen ayakta kalamazsan, kimseye de faydan olmaz. Bu yüzden önce kendini toparlaman lazım.
Öncelikle bu yükü taşımanın seni hasta ettiğini fark et. Çünkü bu bir “görev” değil, hakkın olmayan bir yük. Annene de, eşine de, açıkça ve saygıyla bu seni hasta eden ortamı konuşman gerekiyor.
Yanı sıra onların birbirleriyle olan diyaloglarını azaltacak adımlar at. Onların birbirleriyle ne kadar az görüşebileceği makul ve meşru yöntem varsa ortaya konulmalı ve ikisi birbirinden uzak tutulmalı. Senin onlardan birine gidince de birinin diğeri hakkındaki konuşmasından kaçınman lazım. "Bu konuşmanın kimseye bir faydası yok ama bana çok zararı var. Sağlığım bozuluyor. Bana zarar vermek mi istiyorsun açık açık söyle!" diyerek kişilere yaptıklarının tek sonucunun ne olduğunu iyice göster.
Bu süreçte yalnız kalma. Dertleşeceğin dostlar bul. Bir psikologdan veya aile danışmanından yardım al. Allah yardımcın olsun. Allah'a emanet ol.
Orijinal kaynak