Hocam ben görücü usulüyle, aynı zamanda severek evlendiğim biriyle hayatımı birleştirdim. Ancak evliliğimizin üçüncü ayında kötü bir şekilde terk edildim. Bir süre sonra pişman oldu, geri döndü. Bu süreçte böbrek yetmezliği hastalığına yakalandı ve şu anda diyaliz tedavisi görüyor. Benimle tekrar barışmak istiyor ve niyeti oldukça ciddi.

Kendisini hâlâ seviyorum ve hastalığı beni çok derinden etkiliyor. İyileşmesi için böbreğimi vermek istediğimi söyledim çünkü hayati tehlikesi var. Fakat içimde büyük bir karmaşa yaşıyorum:

Ameliyat başarısız olursa ben tek böbrekle kalmış olacağım.

Diyalize bağlıyken çalışıp ailesine bakması zor olacak.

Bazen böbreğimi vermek istemiyorum, korkuyorum.

Ona söz verdiğim için şimdi nasıl vazgeçerim bilemiyorum.

Ayrılmak istediğim anlar da oluyor ama söyleyemiyorum çünkü ben bile tam olarak ne istediğimi bilmiyorum.

Zamanında beni terk eden birine böbreğimi vermek düşüncesi içimi acıtıyor.

Hasta olmasaydı barışmakta hiç tereddüt etmezdim ama bu hastalık geleceğe dair kaygılarımı artırıyor. Onu böyle bir durumda yalnız bırakmak istemiyorum, destek oluyorum. Ama içimdeki bu gelgitler beni çok yoruyor. Ne yapacağımı, nasıl bir yol izlemem gerektiğini bilmiyorum. Lütfen bana bir ışık tutar mısınız?

Question

Hocam ben görücü usulüyle, aynı zamanda severek evlendiğim biriyle hayatımı birleştirdim. Ancak evliliğimizin üçüncü ayında kötü bir şekilde terk edildim. Bir süre sonra pişman oldu, geri döndü. Bu süreçte böbrek yetmezliği hastalığına yakalandı ve şu anda diyaliz tedavisi görüyor. Benimle tekrar barışmak istiyor ve niyeti oldukça ciddi.

Kendisini hâlâ seviyorum ve hastalığı beni çok derinden etkiliyor. İyileşmesi için böbreğimi vermek istediğimi söyledim çünkü hayati tehlikesi var. Fakat içimde büyük bir karmaşa yaşıyorum:

Ameliyat başarısız olursa ben tek böbrekle kalmış olacağım.

Diyalize bağlıyken çalışıp ailesine bakması zor olacak.

Bazen böbreğimi vermek istemiyorum, korkuyorum.

Ona söz verdiğim için şimdi nasıl vazgeçerim bilemiyorum.

Ayrılmak istediğim anlar da oluyor ama söyleyemiyorum çünkü ben bile tam olarak ne istediğimi bilmiyorum.

Zamanında beni terk eden birine böbreğimi vermek düşüncesi içimi acıtıyor.

Hasta olmasaydı barışmakta hiç tereddüt etmezdim ama bu hastalık geleceğe dair kaygılarımı artırıyor. Onu böyle bir durumda yalnız bırakmak istemiyorum, destek oluyorum. Ama içimdeki bu gelgitler beni çok yoruyor. Ne yapacağımı, nasıl bir yol izlemem gerektiğini bilmiyorum. Lütfen bana bir ışık tutar mısınız?

Fetva Meclisi · Accepted Answer

Önce şu gerçeği kabul edelim:

Kalbinin büyüklüğü seni zorluyor. Sen çok merhametli, çok vicdanlı, çok seven bir insansın. Ama bazen "merhamet yerinde değilse zulme dönüşebilir." Bunun adına İslam’da "zalimliği ödüllendirmek" denir. "Zamanında seni terk eden birine, şimdi hayatını verecek kadar kendini feda etmek..." Bu senin büyüklüğün olabilir ama adaletli bir karar olmayabilir.

Şimdi şu soruları cevaplamanı istiyorum:

Hasta olmasaydı barışır mıydın ve o seninle barışır mıydı?

İleride bu kişi seni yine bırakırsa, tek böbrekle mi kalacaksın?

Ailenin rızası olmadan bu kararı almak doğru mu?

Sen kötü biri değilsin, kararsızsın. Bu da çok doğal. Allah seni vicdanlı, sevgi dolu bir kalple yaratmış. Ama karşı tarafın seni terk etmiş olması, hastalıkla geri gelmiş olması ve senin bedel ödeyen taraf olman, seni acıtan, yoran bir denklem içinde tutuyor. Lütfen, acın üzerinden büyük kararlar verme. Sevdan, sağlığından kıymetli değil. Merhametin, aklını bastırmamalı. Allah, kendine zulmetmeni senden istemez. Asla ailenden gizli iş yapma. Aksi takdirde aileni de kaybetmek zorunda kalacaksın.

Fetva Meclisi

Soru

Cevap

Paylaş