Fetva Meclisi
Soru
Hocam, ben 35 yaşında bir erkeğim. Yaklaşık olarak 6 yıldır evliyim. Son bir yıldır eşim sürekli ayrılmak istediğini söylüyor. İki çocuğumuz var biri sende biri bende kalsın diyor. Ancak ben ayrılmak istemiyorum. son bir yıldır bana çoğunlukla kadınlık vazifesini yapmıyor. Son 4 aydır ise karı koca münasebeti yaşamıyoruz. Sana dokunmak bile istemiyorum diyor. Dün akşam eşim uyurken telefonunu karıştırdım. Benimle evlenmeden önceki konuştuğu adamı kız ismiyle kaydettiğini fark ettim. Bu durumu kendisine sordum. O da bana ben onunla üç aydır konuşuyorum, seni aldatmadım ama kalben aldattığım için huzursuzum. Seni sevmiyorum, onu seviyorum. Bu durumu kimseye söyleme anlaşmalı boşanalım, diyor. Bende bunun üzerine yatakları ayırdım. Benimde çok hatalarım oldu, mesleğimden atıldım, imkansız kaldım, psikolojim bozuldu... Son bir yıldır eşime ilgi ve zaman ayıramadım. Eşim sert mizaçlı bir kadın ve en ufak bir şeyde parlıyor. Son bir yıldır, o bana sert davrandıkça bende bozuk bir psikoloji içerisinde olduğumdan sert karşılık verirdim, o bana bir şey söylediğinde bende ağzıma geleni söylerdim. Ben çok defalar özür diledim. Ben şu an iyi değilim lütfen bana zaman ver yanlışlarım da oluyor, kusura bakma tarzında yaklaştım. Fakat bütün bunlara rağmen ayrılmaktan vazgeçmiyor. Hatta ayrılmaya beş sene önce karar verdiğini söylüyor. Son bir aydır sırf ayrılmamak için o bana ne derse desin sesimi çıkarmadım. İçim içimi yese de sustum. Ama yine ayrılmak istiyor. Bana kadınlık yapmıyor. eşim sert mizaçlı ve geçimi zor bir insan. Evli olduğumuz 6 yıl zarfında bir kere beni güleryüzle karşıladığını hatırlamıyorum. Çoğunlukla yemeği zamanında yapmaz, çoğunllukla kadınlık vazifesini yapması için yaklaştığımda tersler, çoğunlukla çocukları ile ilgilenmeyi istemez, benim bırakın annnemi hiçbir akrabamı görmek istemez. Bu güne kadar ona zaman ayırarak, sert yaklaşımlarına daha düşük seviyeden sert karşılık vererek bir şekilde evliliği devam ettirdim. Fakat son bir yıldır yaptığım iş gereği eve sadece uyumaya gidebiliyorum. Bozuk bir psikoloji ile ona karşılık verdim. O da sen ilgi göstermediğin için böyle oldu diyor. Halbuki beş yıl önce ayrılma kararı da verdiğini söylüyor. Son bir yıldır söylediği sözler: “ sen erkek misin? Ne erkekler var, neden defolup annenin yanına gitmiyorsun? Benim sana sevgim bitti. Bunu sen yaptın, ikimizin de mutluluğu için anlaşmalı boşanalım. Sen bu işi anca uzatıyorsun, uzattıkça çocuklar zarar görüyor. İki medeni insan gibi ayrılalım, yeni bir başlangıç yapmak istiyorum.” gibi sözler söylüyor. Bende ona, o adamla madem bir şey yaşamadın, konuştuğunu da kimseye söylemeyeceğim. Sen yeter ki yuvamızı yıkma. Çocukları ayırma dedim. Ama o yine de aynı düşüncelerini devam ettiriyor. Hocam bu şartlar altında benim İslam dinine göre yapmam gereken nedir?
Cevap
Benzer fetvalar
Bu durumu muhakkak bir aile danışmanı ile bizzat görüşün. Aile danışmanından sonra da eşinizi karşınıza alın ve onu incitmeden elinizden gelmeyen nedenle kabalık yapabildiğinizi izah edin. Eşiniz “ben böylesine de razıyım” derse devam edin. Zamanında kalma kararı vermeyecektiniz. Siz de anlıyorsunuz ki iş çok geç. Sabredip sevap kazanmaya çalışın. Eşiniz size ayrılma yönünde bir karar belirtirse o zaman da yine bir aile danışmanı ya da yaşlı bir aile büyüğünüz nezaretinde karar verin.
Selamünaleyküm. Sizin anlattıklarınızın tam bu şekilde olduğunu var sayıyorum ama böyle olma ihtimali düşüktür. Çünkü bir erkeğe böyle yapılması mümkün değildir. Sizin anlattıklarınızı doğru kabul ederek cevap veriyorum. Kimseye sormaya hakkı yoktur. Evlilik yatak odası içindir. Bir yıl içinde sağlık sorunu gibi makul bir neden yoksa erkek veya kadının en az yüz kere doyurucu nitelikte bir cinsel ilişki kurmaları zaruridir. Bunu ihmal eden erkek veya kadın suçludur. Evlilik budur. Sizin bunca zaman sabretmeniz de hatadır. Önce bu durumu onun anne babasına bildirin. Hayâ etmeniz gerekmez. Sağlığınız ve dininizle tehdit altındasınız. Sonra da ona, Allah'ın helal kıldığı imkânları kullanmaya yöneleceğinizi hissettirin. Kadınları en iyi kadınların terbiye edeceğini eşiniz bilir.Ondan sonra da ailesinin de bilgisi dahilinde Allah'ın size tandığı hakları kullanabilirsiniz.
Kocanızla ilgili söz söyleyebilmek için onu iyi tanımak gerekir. Genel bilgiler üzerinden net/keskin cümleler beklemeniz kocanıza haksızlık olur. Örneğin bazı soruların cevaplarının bilinmesi gerekir. Eşinizle ciddi ve net bir konuşma yaptınız mı? Onun bu davranışlarının sizi ne kadar yıprattığını, evliliğinizi tehdit ettiğini açıkça dile getirdiniz mi? Bir danışmandan veya aile büyüklerinden yardım alabilir misiniz? Eşinizin değişme ihtimali var mı? Yoksa sadece yakalanınca vazgeçip sonra devam mı ediyor? Boşanma elbette kolay bir karar değildir. Ancak sürekli sadakatsizlik içinde olan, sizi değersiz hissettiren, psikolojinizi bozan ve huzurunuzu yok eden biriyle yaşamak sizi de çocuklarınızı da olumsuz etkiler. Çocuklar anne ve babanın ilişkisini görerek büyürler. Eğer sürekli tartışmalar, ihanetler ve mutsuzluk içinde bir aile ortamı olursa, onların ruh sağlığı da zarar görür. "Çocuklarım için katlanıyorum." diyorsunuz ama çocuklar mutsuz bir anneyle büyüyerek sağlıklı bireyler olamazlar. Sizin güçlü ve mutlu olmanız onlar için en iyisidir. Bu konuyu kocanızla çözme imkânı bulamazsanız aile büyüklerinizin desteğini almanızı tavsiye ederim. Yalnız kendi başınıza karar almayın. Allah sizlere çıkış yolu nasip etsin.
Bu durumu muhakkak bir aile danışmanı ile bizzat görüşün. Aile danışmanından sonra da eşinizi karşınıza alın ve onu incitmeden elinizden gelmeyen nedenle kabalık yapabildiğinizi izah edin. Eşiniz “ben böylesine de razıyım” derse devam edin. Zamanında kalma kararı vermeyecektiniz. Siz de anlıyorsunuz ki iş çok geç. Sabredip sevap kazanmaya çalışın. Eşiniz size ayrılma yönünde bir karar belirtirse o zaman da yine bir aile danışmanı ya da yaşlı bir aile büyüğünüz nezaretinde karar verin.
Bu anlattığın eş profili ile sabrı birleştirmek zor. Bir psikoloğa gidip onunla karar vermeniz uygun olur. Belki o da kendisini toparlamayı düşünür. Bu kararı yani ne yapabileceğinizi sizi yüz yüze gören bir psikolog veya aile danışmanı vermelidir.
Keşke siz hayal görüyor olsaydınız, abartıyor olsaydınız, keşke! Size eşiniz gerçekten: “Sen de başkası ile olabilirsin” dedi ise öyle birinden boşanmanızda hiçbir sakınca olmaz.
aldatmak konusundaki diğer fetvalar
Müminin gözü, sözü, eli, ayağı garantilidir. 'Allah' diyen hile yapmaz!
O kişi özellikle ismi verilmiş bir kişi zannederken siz kendinize kullanırsanız onu aldatmış olursunuz. Genel bir adres vererek alırsanız, onun da size vermesine engel bir durum da esasen yoksa alabilirsiniz. Ama yine de siz açıkça söylemeyi tercih edin.
Hadislerde geçen ‘bizden değildir’ ifadesi umumiyetle ‘bizim çizgimizde değildir, iyi mü'min değildir’ şeklinde anlaşılır. ‘Kâfirdir’ şeklinde anlaşılması için küfür ve benzeri kelimelerle ifade edilir bu tür hükümler.
Melekler herkesin ne yaptığını izliyor ve kaydediyor. Kimse yaptığını yanına kâr bırakamayacak. Siz iyi bir mümin olarak yaşamaya bakın. Allah size de yeter herkese de.
Kadim kitaplarımızda böyle bir soru ve cevabını bulamayacağımız bellidir. Ancak fıkhımızın genel kuralları ele alınarak böyle bir şakanın veya uygulamanın hükmünü tespit edebiliriz. Veya “şu noktalara dikkat edilirse caiz olabilir” diyebiliriz: Mü'min bir insanı aldatmak, mahcup etmek, maddi manevi zarara girmesine sebep olmak yasaktır. Erkek kadın karışmışlığı veya mahremiyeti ihlal edilemez bir çizgidir. Seviyesiz söz ve davranışlar mü'min için kabul edilebilir değildir. İbadeti ve zorunlu insani görevleri ihmal ettirecek işler için sakıncalı demek gerekir.
Allah size sabır versin. Annenizin hastalık sebebi ile yaptığı bir şeyi boşamanın dışında bir ceza ile cezalandırmak isabetli olmayabilir. Neticede hasta bir insandan söz ediyoruz. Babanızın da kendisinin ve sizin onurunuzu düşünmesi hakkıdır. Bu durumun ortasının bulunması için bir psikoloğu araya sokmanız yani ona danışmanız sizi rahatlatır zannederim.