Fetva Meclisi
Soru
Hocam biz eşimle severek ve bazı günahlar işleyerek evlendik. Genç yaşta işlediğim günahların yükü üstümde sürekli. Çok üzülüyorum geçmişime ve eşim de isteğim gibi değil, namazına dikkat etmiyor ve hassasiyeti yok denecek kadar az. İşlediğimiz günahlardan dolayı mutsuz olduğumu düşünüyorum. Yaşama sevincim yok gibi, boşanmayı bile düşünüyorum bu sebepten. Bazen de boşver onun amel defteri sen neden takıyorsun bu kadar diyorum kendime ama vicdanım el vermiyor. Namazı kaçırmasına öfke ve üzüntü iç içe geçiyor. Güzel dille söylüyorum olmuyor, küsüyorum olmuyor. Çocuğumuz var yetiştirmemiz lazım diyorum olmuyor. Ne yapmalıyım? Lütfen bir yol gösterin.