Fetva Meclisi
Soru
Hocam, ben hayvanlara özellikle köpeklere karşı aşırı bir sevgi besliyorum. Bu kadar dost canlısı sadık hayvanların bize bazı durumlar dışında bakılmasının yasaklanmasını ise mantıksız ve çelişkili buluyordum. Her hayvanı Allah insanlar için yaratmış ve köpeğin bu sadakat özelliklerini düşününce Allah'ın insanlara onları dost olarak gönderdiğini düşünürdüm. Bu bana gayet mantıklı bir açıklama olarak geliyor. Bu nedenle köpeklerle ilgili olan hadisleri hep uydurma hadislerden olarak varsayardım. Lakin sizin onlarla ilgili cevabınızı okudum. İslam akıl dini olduğuna göre, Kur'an'da köpeklerin haram olduğuna dair hiçbir ayet geçmediğine göre, bu hadislerin kesin doğru olduğunu nereden bilebiliriz? Ve eğer tamamen doğruysa, yaşadığımız toplumda tüm insanlar iyi olsa, tüm köpekler sokakta yaşasınlar sıkıntı olmaz ama ben dışarıda onlara yapılan eziyeti görünce kahroluyorum. Ve benim bir hayalim vardı. Evimin bahçesine sokaktan bulduğum bilhassa yaralı bakıma muhtaç köpekleri getirmek ve onları sahiplenip yaralarını iyileştirmek istiyordum. Allahın bana verdiği en güzel duygunun bu hayvan sevgim olduğunu düşünürdüm. Ta ki sizin bu konuda "imtihandır" cevabınızı okuyana kadar. Her gördüğüm köpeğe yardım etmeye çalışıyorum ve içimde onlara karşı engellenemez bir sevgi var, bu benim imtihanım mı? Onlara bakmanın Allah rızası için yapabileceğim en güzel his olduğunu düşünürken hayallerim yerle bir oldu. İlerde barınaktan hasta köpek alıp onu iyileştirip baksam, bu sevap yerine günah mı olur? Eğer bu bir imtihansa ben bu imtihandan nasıl geçebilirim? Onlara beslediğim sevginin en güzel şey olduğunu düşünürken sizin imtihan cevabınızı okuyunca... Ne diyeyim çok üzgünüm, ne yapmam gerekir onlardan uzaklaşmalı mıyım bilmiyorum, yardım ettiğimde bana olan bakışları kalbimi ısıtıyor ve neredeyse tek mutluluğum hayvanlar diyebilirim. Ben şimdi ne yapacağım? Köpeklerden, onlara bakıp iyileştirme hayallerimden nasıl vazgeçebilirim? Onlara olan yardımlarım sayesinde Allahın beni sevdiğini doğruladığını hissederdim, ne zaman aç bir köpeğe yemek versem kalbim huzurla doluyor ve şükrediyorum bu duygum için. Bu aşırı sevgim benim imtihanım mı?
Cevap
Benzer fetvalar
Bu dünya bizim değildir, biz burada misafiriz. Allah’ın mülkünde Allah’ın kulları olarak misafiriz. Hayvanlar da bütün türleri ile bizim gibi misafirlerdir. Ne biz hayvanları yok kabul edebiliriz ne de hayvanlar yüzünden biz dünyayı terk edebiliriz. Bu birinci gerçektir. İkinci gerçek de şudur: Asıl olan hayvanların insanlar için yaratılmış olmasıdır. İnsanların hayvanlar için yaratılmış olması gibi bir mantık sapıklıktır. Kıyamete adım adım yaklaştığımız bu zamanda ne yazık ki hayvanlar insanlardan daha değerli gibi bir durum oluşmuştur. Allah’a sığınmaktan başka bir çaremiz yoktur. Mesele kedi besleme meselesi değildir. Asıl mesele Allah’tan kopmuş bir neslin kedi köpekle teselli bulması meselesidir. Kediye mama vermek bir sevap iken sapıklık düzeyine taşındığında vebale ve insanlara eziyete dönüşecektir elbette. Bir yakınınız sizinle arasına kedi köpek koyacak düzeye geldi ise sizin de insanlığınızı onunla aranıza koyup belli bir mesafede kalmanızda hiçbir sakınca yoktur. Eriyenle eriyemeyiz, kaçanla kaçamayız.
Allah, bizi her zaman için farklı denebilecek alanlarda imtihan ediyor. Belirttiğiniz durum da bu zamanın imtihanı olsa gerek. Size şunu tavsiye ederim: Asla bu konularda tartışmaya girmeyin. Bugüne kadar onları ikna eden yoktur. Bu, tedavisi olmayan bir kanser gibidir. Hatta bulaşıcı bir hastalıktır, kendinizi koruyun. Birilerini ikna etmeye çalışırken kendinizi şeytanın dişlerine kapılmış olarak görebilirsiniz maazallah. Aman dikkat edin. Bir de, onlar neyi inkâr ediyorsa sen de ondan rahatsız oluyorsan, onların yıkmaya çalıştığını yap. Hadis ezberle. Hadis derslerine katıl. Onlar bir yıkıyorsa sen bin yapmış olursun böylece. Gerisi kuru kavga olarak kalabilir. Bir de çok dua et, Allah seni dininde fitneye düşürmeden ruhunu kabzetsin.
Sizin bu şikâyetiniz neredeyse her Müslüman'ın öyle veya böyle şikâyetidir. Çünkü biz, bir kulluk savaşı veriyoruz. Şeytana mağlup olmadan Rabbimize kavuşmayı diliyoruz. Kesinlikle bu bir mücadeledir; temenni ile, umutla elde edilir bir şey değildir. Sizi bu hâlinizle, başkasını da bir başka şey ile oyalayacaktır şeytan. Biz ise, imtihanımız her ne ise onu başarmak için uğraşacağız. Peygamberlerden bir peygamber bile olsak durum bu olacaktı. Siz, 1- İmanınızı tartışma konusu yapmayın, öyle bir ortamda bulunmayın, 2- Asla, Allah'tan ve rahmetinden umut kesmeyin. 3- Fasıklarla beraber bulunmayın, onların gündemlerine katılmayın. 4- Yaptığınız ibadetleri az bile olsa asla küçük ve basit görmeyin. Bir kere 'Sübhanellah' demenin cennet demek olduğunu bilin. 5- Sizden daha iyi olduklarına itimat ettiğiniz bir grubun içinde bulunun. Onlarla programlı bir şekilde işler yapın. 6- Dengeli işler yapın; sadece zikir, sadece siyaset, sadece oruç gibi işler yapmayın. Farzların bütününü, nafilelerin de yapabildikleriniz kadarını yapmaya çalışın. Gerisini de Allah'a bırakın; şeytan, tevazu kılıfı ile sizi tuzağa düşürmesin. İyi haberlerinizi bekleriz. Allah'a emanet olunuz.
Aleykümselam. Kimse kimsenin hidayetini yönlendiremez. Peygamberlerin bile en çok sevdiklerinin hidayetlerine vesile olamadıkları olmuştur. Biz, en mükemmeli isteriz, hüküm Allah'ındır. O ne dilerse olacak olan odur. Siz, bir kere sabırlı olun. Asla vazgeçmeyin, yılmayın, yorulmayın, üşenmeyin. Aceleci olmayacaksınız. Yapacağınız en iyi şey, insanlıkta onların gözünde kusursuz olmaktır. Böylece senin üzerinden güzeli ve iyiyi görme fırsatını bulmuş olacaklar ama bu uzun vadede olur. Sabreden kazanır, kanun budur. Dua etmeyi de unutmayasın.
Köpeği ve bizi yaratan sonra da şeriat koyan Allah Teâlâ’dır. O diliyor ve dilediğini emrediyor. Bizim tercih hakkımız yoktur. Sadece ‘itaat ettik’ deriz. Eğer bize, o emredilen işe dair bir hikmet, sır ulaşırsa onu inceleriz. Sırrını bilmediğimiz emirleri irdelemeyiz. Ona itaatimizin o yönüyle değerli olacağını anlarız. Kur’an-ı Kerim, Ashabı Kehf’in peşine takılan köpeği bize kadar ulaştırmıştır. Kur’an’da köpeğin anıldığı ayetler de vardır. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin hadislerinde ise köpeğe karşı titiz bir uyarı görmekteyiz. Köpekle ilgili önemli bir mesele şudur: Köpek, gerektiği yerde yasak değildir. Zevk için beslenip, büyütüldüğünde sakıncalı olmaktadır. Köpeğin böyle bir hüküm taşıması yanında, insana sempatisini, sadakatini iyi bir imtihan konusu olarak görmek zorundayız. Köpekten daha soğuk hayvanlar hakkında konmayan kural köpek için konmuştur. Onca ekonomik verimliliğine rağmen domuz, Müslüman kültüründen uzak tutulmuştur. Bunun adı imtihandır!
Onlara cevaptan öne sizin kendinizi mikroptan koruma derdiniz olmalıdır. Siz önce kendinizi düşünün. Zira onlara Peygamber aleyhisselam bile cevap verse ikna olmaları garanti değildir. Bu dünya imtihan yeridir. Allah'ın her kulu bir tür imtihan olacaktır. Kimi kazanacak kimi de helak olacaktır. Biz, elimizden geldiği kadar yapıp yapmamakla sorumlu oluruz. Size tavsiyem önce kendinizi korumak olsun. Onlara bir şey vermeye çalışırken size de maazallah bir mikrop bulaşır ve hiç farkında olmazsınız. Bahsettiğiniz rezillik bulaşmaz da imanınıza zarar verecek bir delik açılır kalbinizde. Gayet dikkatli olun ve işinizi çabuk bitirip dönmeye bakın.
barınak konusundaki diğer fetvalar
Böyle bir neden tek başına zekât vermeye yeterli bir sebep değildir.
Dinimiz sahiplenilen hayvanların da hakkı olacağını ve iyi davranılması gerektiğini öğretmiştir. Kedi de bu hayvanlardan biridir. Evinizde bulundurduğunuz sürece ona iyi bakmanız gerekir. Artık bakılamaz duruma gelince evden çıkarılabilir. Belediyelerin barınakları bir alternatif olarak önceliğiniz olmak şartıyla hayvanı uygun bir yere bırakabilirsiniz.