Fetva Meclisi

Biz, içimizden geçenlerden değil konuştuklarımızdan, yaptıklarımızdan, tuttuklarımızdan sorumluyuz. Bu şu demektir: Eyleme dönüştürmedikçe içinizden geçenden sorumlu olmazsınız. İçinizin berrak kalması için de çevreniz ve eylemleriniz arınmış olmalı ya da buna gayret etmelisiniz.

Bu düşünceyi sıkça yaşıyorsanız bir psikologla görüşmenizi tavsiye ederim. Zaman zaman aklınıza gelen bir düşünceyse ilgilenmeyin geçer; üzerine düşmeyin.

Buradaki mesele, sözün veya yazının muhatap alınıp alınmadığı ve niyetin ne olduğudur. Eğer kinayeli veya sitem dolu sözleri sadece kendiniz için bir not olarak yazıyorsanız, bu gıybet veya hakaret hükmüne girmez. Ancak, niyetiniz öfkenizi diri tutmak veya birine karşı kin beslemekse, bu durumda kalbinizi olumsuz etkileyebilir ve manevi olarak zarar verebilir. Örneğin, birine sinirlendiğinizde deftere "X bana haksızlık yaptı, çok üzgünüm." diye not alırsanız, bu doğrudan günah sayılmaz. Ancak "X şöyle kötü biri, ona şunu yapmalıyım" gibi bir niyetle yazarsanız, bu kalbi ve niyeti bozan bir duruma dönüşebilir. Özetle, sadece duygularınızı yönetmek için bir şeyler yazıyorsanız, bu günah olmaz. Ama kalbinizde kötü duygular oluşturmasına izin vermemek daha güzel olur. En güzeli, öfkemizi ve sitemimizi dua ile Allah’a arz etmektir.

Kızım, bunun temelinde nefis ve şeytan var. Nefis ve şeytan için de en temel gerekçe senin boşlukta bulunmandır. Boşta bulunanı şeytan daha kolay çeker kendine. Geri dönüş için de kendini ciddi bir yoğunluğun içine koyman gerekir. Tam anlamıyla KAPASİTENİN İKİ KATI yoğunlaşman gerekir. İbadetini yoğunlaştır. Kur'an okumanı yoğunlaştır. Ders çalışmanı yoğunlaştır. Anne babanla ilgini yoğunlaştır. Okumayı yoğunlaştır. Yazmayı dene; şiir yaz, makale yaz. Netice olarak mevcut yoğunluğunu en az ikiye katla. Tabii, duayı unutma!

Aklımıza gelenlerden değil, aklımıza gelenlere takılıp yaşamaktan ötürü hesap veririz. Her insan için bu durum böyledir. Aklınızı dininizin emrine verin, o arada gelip gidenlerden biiznillah mesul olmazsınız.

Beşer olarak her şeyi elimizin altında tutamayız, her duygumuzu dizginleyemeyiz. Affetmemiz isteniyor ve affediyorsak yapabileceğimizi yaptık demektir. Affın gereği olarak da intikam almıyoruz, insani alakamızı zedelemiyoruz. Böylece yapabileceğimizi yapıyoruz demektir.