Fetva Meclisi

Müslüman erkeğin Müslüman olmayan bir kadınla evlenmesini farklı başlıklarda ele alabiliriz: Müslümanlarla savaş durumunda olan bir yerdeki Hristiyan veya Yahudi kadınla evlenmesi haramdır. Normal bir kâfir ülkede veya İslam ülkesinde yaşayan Hristiyan veya Yahudi kadınla evlenmek mekruh görülmekle beraber caizdir. Bu kadının hür ve namuslu olması şarttır. Ve nikâh akdi Müslüman’ın şeriatına göre muteber bir akit olmalıdır. Hristiyan veya Yahudi olmayan bir kadınla Müslüman erkeğin evlenmesi ise haramdır, nikâh geçerli değildir. Bu evliliklerin caiz olan b şıkkı için de şu noktaların dikkate alınması gerekir: Dinimizin izin verdiği Hristiyan ve Yahudi kadını ile evlenmeye muhatap olacak Hristiyan veya Yahudi var mıdır? Şirk bataklığına batmış bir nesil iken o şirkin üzerine laiklik ve benzeri berbatlıkları getirmiş bir ehlikitap ile muhatabız. Şu andaki Batı kültürü içinde erkek kadın eşitliği ve aileye ait kurallar üzerinden yapılan bir evlilik ne kadar Müslümanca sürdürülebilir, o aile içinde çocuk ne kadar Müslüman olarak yetiştirilebilir? Böyle bir evlilik, hak batıl savaşında Müslümanlar açısından ne getirir ne götürür? Bu soruları iyi düşünmek gerekiyor. Ömer bin Hattab radıyallahu anhın karşı çıktığı, Müslüman kadınlar varken yabancı kadınlarla evlenmeyi yasaklamasındaki hikmette işaret ettiği önemli bir gerçeği de bir Müslüman olarak düşünmek gerekir: Bu tür evlilikler Müslüman kadınları ötekileştirmeye ve ezilmişliğe itmez mi?

Selamünaleyküm. Meseleyi ahlâkî boyutu ile ele alırsanız dediğiniz doğrudur ama dinen erkeğin babadan izin alması gerekmez. İzinsiz de olsa evlilik geçerlidir.

Müslüman bir erkek ya Müslüman bir kadınla evlenebilir ya da Hırsitiyan veya Yahudi kadınla evlenebilir. Dini olmayan ya da kökeni beşeri olan bir dine mensup olanla evlenemez. İslam dindir, din de insanları tatmin için değildir, insanların uyması ve teslim olması içindir.

Dinimiz, Müslüman bir erkeğin Hristiyan veya Yahudi bir kadınla evlenebileceğini söylemiştir. İki nokta dikkatten kaçmamalıdır bu konuda: a- Gerçek bir Yahudi ve gerçek bir Hristiyan kadınla evlenilebilir. Bugünkü adı Hristiyan kadınlar en azından kızıl laik kafalıdırlar, nerelerinde din var ki o din Hristiyanlık olacak? b- İkinci nokta da şudur: İzin verilmiştir ama bu izin, İslam toplumunun içinde kalacak bir Hristiyan kadın içindi. Bugünkü düzende Avrupa’da eriyip gidecek şekilde Müslüman olmayan kadınlarla evlenenler, ne kendilerini ne de müstakbel çocuklarını düşünmeden bu gaflete düşmektedirler. Çok iyi düşünün. Sonra sizinle kimse ağlamayacak, yalnız ve çaresiz ağlamalar yapacaksınız iyi bilesiniz.

Selamünaleyküm. Onunla evlenmekle dinden asla çıkmazsınız ama başınızı belaya sokabilirsiniz.

Selamünaleyküm. Müslüman bir erkek, Müslüman olmayan bir Hıristiyan veya Yahudi ile evlenebilir. Müslüman bir kadın ise Müslüman olmayan bir erkek ile asla evlenemez.

İman bütün ibadetlerin ön şartıdır. İmanı olmayanın yaptığı hiçbir iş ibadet niteliği taşımaz. Ona oruç da denmez zaten, olsa olsa aç kalma, rejim yapma olabilir.

Resmi bir bilgi olarak anlamını bilmiyorum ama bizdeki hilali temsil ettiği gibi onlardaki de haçı temsil etmektedir zannederiz. Bir tedavi veya acil destek gerektiğinde o tür malzemenin kullanılması sakıncalı olmaz.

“Saygı duyma” kavramına yüklenen anlama göre bu cevap da değişebilir. Eğer saygı duyma ile değerli bulma, takdir etme kastediliyorsa bu imanı götürecek bir sorun olabilir maazallah. Hayır, o kendi haline ben kendi halime anlamında bir saygı duyma yani onun varlığını kabul etme anlamında ise bunda bir sakınca olmaz. Kur'an'ımız bize bunu zaten öğütlemektedir. Kâfirûn suresinde “SİZİN DİNİNİZ SİZE BENİM DİNİM BANA” ölçüsü konmuştur.

Herkesin kendi imanına, kendi örfüne sahip çıkması gerekir. İnsanların dini ve milli hassasiyetlerinin erimesi bir kayıptır. Kayıp nedeni olmak da bir hatadır. Hatanın hacmine göre de herkes sorumludur.

Bir insanın küfre girmesi için kalben inkâr etmesi, dini bir hükmü reddetmesi veya İslam’ın kesin haram kıldığı bir şeyi helal görmesi gerekir. Doğru olmamakla beraber siz bu sözü inandığınız için değil gelişigüzel bir şekilde, espri ya da sohbet arasında söylemişsiniz. Eğer bu sözü bilerek ve Hristiyan ibadetini meşru görerek söylemiş olsaydınız, bu tehlikeli olurdu. Ancak kastınız bu değilse, bu bir dil sürçmesi ve yanlış bir sözdür. Bu sözünüzle bir insanın hakkına girmiş de değilsiniz. Çünkü bu bir hata olmuş ve kimseye doğrudan zarar vermemişsiniz. “Allah’ım, bilerek veya bilmeyerek söylediğim yanlış sözlerden dolayı beni affet. Bir daha böyle bir hata yapmamam için bana yardım et.” diye dua edebilirsiniz. Gelecekte bu tür ifadelerden kaçınacağınıza dair kendinize söz verebilirsiniz. İçinizin rahatlaması için de "Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve rasûluh" diyerek imanınızı tazeleyebilirsiniz.