Fetva Meclisi

Açık bir şekilde küfre ait bir simgeyi gösteren şeyin kullanılması caiz değildir.

Bunu fıkhın bir bölümü ile bağlantılı yapmak mümkün değlidir. Tamamen günlük siyaset sınırları içinde kalan bir uygulama olarak yapılmaktadır. Dolayısıyla buna din üzerinden hatta insanilik üzerinden bir bağlantı kurmak zordur. Gerçi herkes yaptığına doğalmış gibi kabul ederek bir din kılıfı hazırlamaktadır. Bizim ise kanaatimiz bunu direk din üzerinden değerlendirmenin mümkün olmayacağıdır.

Selamünaleyküm. Şahıslara verebilirsiniz ama kurumsal harcamalara veremezsiniz.

İnşaallah bir sıkıntı yoktur.

Elbette mal ile cihad etmenin en güzel örneğini yapmış olursunuz. Yeter ki güvendiğiniz bir aracı ile olsun.

Samimi, bilgili ve nazik olduktan sonra UYARMA GÖREVİ hepimizin görevidir. Allah'a emanet olun.

“Saygı duyma” kavramına yüklenen anlama göre bu cevap da değişebilir. Eğer saygı duyma ile değerli bulma, takdir etme kastediliyorsa bu imanı götürecek bir sorun olabilir maazallah. Hayır, o kendi haline ben kendi halime anlamında bir saygı duyma yani onun varlığını kabul etme anlamında ise bunda bir sakınca olmaz. Kur'an'ımız bize bunu zaten öğütlemektedir. Kâfirûn suresinde “SİZİN DİNİNİZ SİZE BENİM DİNİM BANA” ölçüsü konmuştur.

İman bütün ibadetlerin ön şartıdır. İmanı olmayanın yaptığı hiçbir iş ibadet niteliği taşımaz. Ona oruç da denmez zaten, olsa olsa aç kalma, rejim yapma olabilir.

Müslüman bir erkeğin Hıristiyan bir kadınla evli kalmasında sakınca yoktur. Evlenmemesi tavsiye edilse de caizlik bakımından sakıncası yoktur. Bunun aksi yani Müslüman kadının Hıristiyan bir erkek ile evlenmesi ise caiz değildir.

Herkesin kendi imanına, kendi örfüne sahip çıkması gerekir. İnsanların dini ve milli hassasiyetlerinin erimesi bir kayıptır. Kayıp nedeni olmak da bir hatadır. Hatanın hacmine göre de herkes sorumludur.

Bir insanın küfre girmesi için kalben inkâr etmesi, dini bir hükmü reddetmesi veya İslam’ın kesin haram kıldığı bir şeyi helal görmesi gerekir. Doğru olmamakla beraber siz bu sözü inandığınız için değil gelişigüzel bir şekilde, espri ya da sohbet arasında söylemişsiniz. Eğer bu sözü bilerek ve Hristiyan ibadetini meşru görerek söylemiş olsaydınız, bu tehlikeli olurdu. Ancak kastınız bu değilse, bu bir dil sürçmesi ve yanlış bir sözdür. Bu sözünüzle bir insanın hakkına girmiş de değilsiniz. Çünkü bu bir hata olmuş ve kimseye doğrudan zarar vermemişsiniz. “Allah’ım, bilerek veya bilmeyerek söylediğim yanlış sözlerden dolayı beni affet. Bir daha böyle bir hata yapmamam için bana yardım et.” diye dua edebilirsiniz. Gelecekte bu tür ifadelerden kaçınacağınıza dair kendinize söz verebilirsiniz. İçinizin rahatlaması için de "Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve rasûluh" diyerek imanınızı tazeleyebilirsiniz.