Fetva Meclisi

Huşu’ namazda Allah’ın huzurunda bulunduğun idraki ve pratiği ile namazı kılmaktır. Bu da dünyalık düşünceleri dışarıda bırakmak demektir. Tam bir huşu’ ile namaz kılmak mümkün değildir denemez. Mümkün olmayan bir şeyi Rabbimiz bizden istemez. Başlar başlamaz, namazları huşu’ ile kılmak da zordur. Bunun ortalaması şöyle bulunabilir: Her kılınan namaz, kılanı biraz daha huşu’ ile kılmaya yaklaştırır. Bu belki yıllar alır ama her namaz, aynı zamanda bir eğitim olur onun için. Dünya meşgalesi içinden geçilen bir namazda zihin meşguliyetlerinin olması biraz normaldir de. Mümkün olduğu kadar namaz öncesinde gergin olmamaya gayret edilir. Namaz kılınan ortam cami ve benzeri namaza tahsis edilmiş yer olur. Ses kirliliği, görüntü yoğunluğu gibi sıkıntılara karşı mümkün olduğu kadar tedbir alınırsa bir nebze huzurlu bir namaz kılınabilir. Netice olarak, namaz huşusuz olunca kabul olmaz diye bir kural yoktur. Huşu’ hedefine doğru yürüdükçe biiznillah sıkıntı da olmaz. Allah yardımcımız olsun.

Aleykümselam. Şu kadar veya bu kadar herkesin namazında vardır bunlar. Namazın kendisi bir eğitimdir. Namaz zaten bu esintileri düzeltmek içindir. Her şeye rağmen yılmayıp namaza devam edeceksiniz ve bir zaman sonra bunlar gitgide azalacak ama tamamen bitmesi yoktur. Çünkü namaz bir mücadeledir. O mücadelenin içinde sıkıntının olması kadar tabii ne vardır?

Siz sadece ikaz edin, uyandırmaya çalışın ama savcılık rolüne girmeyin. Namazdan ve kendinizden soğutursunuz maazallah.

Kendinizi bir grip olmuşa benzetin. Tam iyileşecekken tekrar öksürüyor, terliyor. Siz de böylesiniz. Yılmayın, devam edin. Kırk kere düşseniz de kırk birinciye kalkın. Çevrenizi düzgün tutmaya çalışın. Tam şeytanı yenecekken onu güldürmeyesiniz.

Şeytan seni namazdan alıkoymak için bunu üretiyor. Koku duymadıkça veya sesi kulağına gelmedikçe yellenmeyi yok kabul et. Namazdan asla çıkma. Bir iki ay böyle davranırsan kurtulursun biiznillah.

Selamünaleyküm. Namaz kılamadığınız bir yerde durabilmeniz için aç kalma tehlikeniz olması gerekir. Aksi takdirde namaz kılabileceğiniz yere yerleşin. Namaz bizim hayatımızdır. İşimizden, aşımızdan daha önemli tutmadıkça namazı Allah'ın rızasına eremeyiz.

Sorunuzdan anladığımız şudur: Orucu tuttuğunuz hâlde ona layık olduğu ibadet ağırlığı veremiyorsunuz ama namaza veriyorsunuz! Eğer doğru anladı isek sorunuzu, size sözümüz şudur: İmanımız var oldukça ve mü'min kimliği kazanma mücadelemiz devam ettikçe biiznillah namazı da orucu da hakkını vererek yaparız. Şeytan bunu yapamadın, bari terk et ya da namazı da aslında yapamıyorsun dedirtmeye çalışsa da biz yolumuza devam ederiz. Rabbimizin inayeti ve mağfireti bize yeter. Köklerimizi ki o köklerimiz imanımızdır sağlam tuttukça yoldayız demektir. Düştüğümüz yerde Rabbimizin inayetine sığınırız, eksiğimizi tamam etmeye çalışırız. Bu yol böyle gidilir. Sabredin ve bunu bir vesveseye dönüştürmeyin sakın. Allah yardımcınız olsun.

Bir müminin kendi isteği ile İblis'e yem olmayı istemesinin bu kadar güzel bir örneği zor bulunur. Bunu tasavvur etmek bile abestir. Kim böyle bir şey düşündü ise istiğfar etmelidir. Neden böyle bir abes işi hayal ettim diye kendine bakmalıdır. Hasbunellah; bu ne cürettir Allah'a karşı, ne cürettir! İblis'e külahını ters giydirmeye uğraşıyoruz, nedir bu hâlimiz! Lütfen ciddi olalım.

Hayat, zorluk ve kolaylık gel-gitlerinin yaşandığı bir yerdir. Devamlı sıkıntı veya devamlı rahatlığın olduğu bir dünya yok. Dolayısıyla her ikisine de hazır bir halde yaşamımızı sürdürmeliyiz. Kişide bazen motivasyon düşüklüğünün verdiği sürçmeler olur. Önemli olan kişi tekrar esas değerlerine dönüş yapmasıdır. Dualarımızda hem dünyada hem de ahirette iyilik/hayr istemek zorundayız. Bu dengeyi kurarak yaşamak ölçümüz olmalıdır. Çevrende Müslümanlık derdini paylaştığın ve kaynaştığın dostların olsun. Aile bağlarının güçlü olmasına özen göster. Günlük bir sayfa da olsa Kur'an okumayı önemsemelisin.