Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben şu an nişanlılık sürecindeyim. Görüştüğüm beyefendiyi başta, sadece selamlaşmaktan öte gitmeyen 10 yıllık bir arkadaşlık dönemi geçirdiği için reddetmiştim. Ancak olayın detaylarını bilmediğim için başta konuşmayı ve görüşmeyi kabul ettim. Bu süreçte hiç bu tarz görüşmelerim olmadı. Sonra bir noktada, kaygılarım ve düşüncelerim içimi kemirmeye başladı. O kadar kaygılıyım ki, her seferinde “Ama o kişiyi sevmişti, ona bir şeyler almıştı, vs.” gibi düşünceler zihnimde büyüyor. Bazen bu düşünceleri hiç takmıyorum, bazen de en ufak bir olumsuzlukta ya da bir şeyde bu düşünceler beni boğuyor ve çok üzülüyorum. Bir çıkış yolu arıyorum ama bulamıyorum. Beyefendi, olayların gidişatını anlatmaya çalışsa da ben anlayamıyorum. Aslında o taraf için gönül olarak bir şey olmadığını ancak ilişkilerine devam ettikleri için devam ettiğini söylüyor. Ama karşıdaki hanımın tesettürünü ve namazını düzeltmeye çalıştığını biliyorum ve ben de düşünüyorum ki böyle bir şey yapan insanın gönlünde bir şey olmadığını kabul etmek zor. Bu ilişki, bizim tanışmamızdan birkaç ay önce sonlanmış. Ama ben çok takılıyorum, çok üzülüyorum. Ayrıca hocam, ben kimseye böyle ileri seviyede bir şey hissedemiyorum. Şu an nişanlandım ama bu durum benim için bir şey değiştirmedi. Olsa da olur, olmasa da olur gibi bir bakış açısındayım. Sizin net bir şekilde konuşup fikir vermeniz beni rahatlatacaktır. Bu konuda düşüncelerinizi açarak benimle paylaşırsanız çok sevinirim. Çünkü önümde dünya ve ahiret var ve yanlış bir tercih yapmaktan çok korkuyorum. Bu düşünceler de beni boğuyor. Allah razı olsun, dönüşünüzü bekliyorum.